De Corporate Tribe – waar zit dat dan, organisatiecultuur?

Inspiratiefoto CorporateTribe1Broodje filet Americain, iemand? Politiewerk is zwaar, er zijn bijvoorbeeld gevallen van bloederige zelfmoord die moeten worden afgehandeld. Na zo’n geval komen de betrokken agenten terug op kantoor en eten een broodje filet americain. Natuurlijk wel het laatste waar je op zo’n moment trek in hebt!

In een reorganisatietraject werd dat gebruik als veel te macho gezien en geschrapt door de leiding. Dat werd ze niet in dank afgenomen, want het broodje was onderdeel van de opvang door collegae, erna kwam het goede gesprek, de troost, de saamhorigheid. Dat was nu ook weg. Uiteindelijk werd dit laatste geherintroduceerd met formele bedrijfs-opvangteams.

Dit voorbeeld van organisatiecultuur en culturele verschillen komt uit de samenvatting van Hoofdstuk 1 Waar zit dat dan, organisatiecultuur? uit De Corporate Tribe van Daniëlle Braun en Jitske Kramer. In dit hoofdstuk geven ze nog een ander voorbeeld, wat verder van huis:

Een foutenmarge van 2% 

Japan, het land van Lean en kwaliteitscontroles. Een Amerikaans bedrijf bestelt bij een Japans bedrijf computerchips. In het contract wordt een foutenmarge van 2% afgesproken. Na de afgesproken periode worden de chips geleverd, een grote doos en een klein doosje. Net op het moment dat de opdrachtgever de dozen gaat openmaken, belt de Japanse leverancier. Wat hij met de 2% foute chips, in het kleine doosje, gaat doen? De Japanners hadden namelijk erg veel moeite gedaan om ze onklaar te maken…….

De cultuur van de Japanners is: geen fouten, terwijl wij in het westen een tolerantie hebben en het achteraf met bijvoorbeeld garantieregelingen met onze klanten regelen. Japanners zijn daardoor ook minder goed in innovatie, terwijl wij van onze fouten willen leren; fouten maken is oké, zolang we ons erdoor verbeteren. Bij samenwerking tussen twee bedrijven uit verschillende culturen is het dus verstandig de cultuurverschillen helder te hebben en er zeker van te zijn dat de afspraken op dezelfde manier uitgelegd worden.

Waar zit dat dan, organisatiecultuur?

Dit inspirerende boek onderzoekt organisatiecultuur vanuit de antropologie. Waar zit dat dan, organisatiecultuur? Hoofdstuk 1 geeft een aanzet:

Iedereen weet dat cultuur bestaat, maar toch is het lastig om het te concretiseren en te analyseren. Cultuur is niet aangeboren, maar aangeleerd. We leren van onze omgeving hoe we ons moeten gedragen en hoe we dingen interpreteren.

Er zijn drie manieren om een organisatiecultuur te beschrijven:

1 Typologieën. Hier wordt de cultuur beschreven vanuit een set eigenschappen, vaak met kleurtjes zoals in Management Drives. Ook het model van Quinn en Cameron, met familiecultuur, adhocratie, marktcultuur en hiërarchische cultuur past hierin. Maar dit is eigenlijk te simpel, er is te weinig ruimte voor details en historie.

2 Dimensies. Enkele items worden op een schaal van bijvoorbeeld 1 tot 10 gemeten, bijvoorbeeld in het model van Hofstede. Die items worden vaak met surveys verzameld, erg praktisch. Het nadeel is dat de indruk wordt gewekt dat de items op zichzelf staan en dat je ze in isolatie kunt veranderen. Dat is niet zo.

3 Grounded theory. Als onderzoeker duik je helemaal in het leven van je onderzoeksobject. Alle nuances komen zo aan bod. Het nadeel is dat het erg tijdrovend is en ook subjectief.

De auteurs gebruiken alle drie de methoden; grounded theory vormt de hoofdmoot.

In de toekomst post ik een samenvatting van Hoofdstuk 2. Maar als je niet kunt wachten: het boek (Managementboek van het Jaar 2016, en niet voor niets) staat vol met culturele verhalen, met daarbij de relatie naar de corporate omgeving. Echt een aanrader! Ik schreef hier al eerder een recensie over, daarnaast is er een Samenvatting van.

Je kunt De Corporate Tribe hier bestellen.

Verder lezen?

Onlangs kwam de opvolger uit: Building Tribes, van Jitske Kramer en Danielle Braun. Ook een aanrader is het recente boek Da’s gek van Danielle Braun.

Ik ben een fan van de auteurs, dat kun je wel merken. Een bijzonder interessant boek over diversiteit en inclusiviteit is Deep Democracy van Jitske Kramer. Deep Democracy is een van oorsprong Zuid Afrikaanse methode om betere beslissingen te nemen door de afwijkende meningen effectief te gebruiken in het besluitvormingsproces. Ik was erg enthousiast en schreef ook hier een Samenvatting van.

Over cultuurverschillen kun je ook ‘Interculturele competenties’ lezen, waarin grappig genoeg ook vaak de tegenstelling tussen Japanners en Amerikanen aan bod komt. Dit boek gaat in op de diverse modellen, zoals die van Geert Hofstede. Het boek is wat wetenschappelijker ingestoken, en kan ook als studieboek voor opleidingen worden gebruikt. Prima boek, lees hier mijn recensie.

Heel praktisch en met veel voorbeelden is The Culture Map (alleen in het Engels), dat specifiek ingaat op de uitdagingen waar managers en leiders voor staan bij internationale organisaties. Ook hier gebruik van de op Hofstede gebaseerde modellen.  Het onderdeel over feedback geven èn ontvangen bijvoorbeeld is hilarisch en leerzaam! Ik schreef er een recensie over.

Lekker lezen! Blijven leren! Anderen inspireren!

Elly Stroo Cloeck is specialist op het gebied van GRC en Internal Audit. Daarnaast schrijft ze samenvattingen en recensies van managementboeken. 

Dit bericht werd geplaatst in Boekbespreking, Gedrag, Leiderschap, Persoonlijke effectiviteit, Teamwork en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s