In 2017 wil Laura Vegter de natuur een prominentere plaats geven in haar leven. Maar hoe? Ze zegt haar vaste baan bij een non-profit op, en trekt het land in, inspiratie zoekend bij ‘groene pioniers’. Ze noemt het een expeditie, en haar expeditieverslag komt in 2019 uit: Naar de aarde. Ik vind dat ze haar doel, ons laten zien dat het anders kan, hoop te geven en te inspireren, zeker heeft bereikt.

Laura stelt zich in dit heel persoonlijke verslag steeds kwetsbaar op. Durft ze haar hart wel te volgen en haar zekerheden op te geven? Durft ze de bijzondere uitdagingen, zoals een stikdonker zweethok, blind dwalen door een bos, wel aan te gaan? We lezen erover in dit aardige boekje, waarin Laura’s eigen ervaringen worden afgewisseld met die van 9 groene pioniers, onder wie Li An Phoa en Arita Baaijens, waarvan ik eerder boeken las. En? Was ik geïnspireerd? Door een paar pioniers zéker.

Het maatschappijboek Naar de aarde …

… staat geclassificeerd onder natuur, maar gaat in feite meer over hoe wij ons daarmee verhouden, hoe we er anders in kunnen leven. Van redelijk beperkt, door het gebruik maken van een wormenhotel om onze eigen compost te maken, tot behoorlijk ingrijpend, met het wonen in een levend dorp.

Om te beginnen met dat wormenhotel, dat sprak me zeker aan. Het idee om daar een buurtproject van te maken is heel interessant, het heeft dan veel volume, plus een mooie reden voor samenwerking en verbinding in de buurt. Iets nuttigs doen met je groen- en tuinafval is al best ingeburgerd, om er een sociaal project van te maken geeft het iets extra’s.

De tweede pionier is Li An, en haar Drinkbare rivieren-initiatief. Daar schreef zij een boeiend boek over, met als kern haar wandeling langs de Maas, van bron tot monding, waarbij ze overal de waterkwaliteit meet en gemeenschappen langs de rivier inspireert om zich in te zetten voor het terugdringen van de vervuiling.

Het levende dorp en andere eco-gemeenschappen

Het gaat verder met proeftuinen en moestuinen van en voor buurtbewoners, eco-gemeenschappen, en het kweken van oesterzwammen op koffiedik. Dan komen we bij het levende dorp. Pionier Bob leeft een paar maanden onder een zeiltje in de Australische bush en eenmaal terug in Nederland wil hij naar een vorm van ‘levend bouwen’. Het begint met een levende schutting van wilgen, zijn droom is een heel levend dorp, voor zo’n 100 mensen. Ik googelde de huidige stavaza, en vond een leuk filmpje over zijn huis, waar hij met het planten van levende bomen de muren aan het vervangen is. Dat zal een paar jaar kosten, vertelt hij. Ook Floortje Dessing besteedde in 2022 nog aandacht aan Bob en zijn huis-op-weg-naar-een-dorp. Het huis brandde eind 2023 af …

Geef-economie

Iets heel anders is het item over de geef-economie, waarin IT-er Marc gratis werkt, hij geeft cursussen over het belang van onze bodem en maakt websites. Hij leeft van donaties, en wil absoluut geen geld voor zijn werk. Voor iets betalen is vereffening, het beëindigt de relatie. Dat wil hij niet. Hij heeft een website waarop staat wat hij nodig heeft, en ontvangt goederen en geld van donateurs. Het lukt hem ervan te leven. Hij moest wel leren om te ontvangen, vertelt hij, hij vond het in het begin erg gênant. Boeiend!

Het laatste item gaat over ontdekkingsreiziger Arita Baaijens, van wie ik In gesprek met de Noordzee las. Zij vertelt over ‘witte vlekken’, plekken waar je niet aankomt, omdat ze iets speciaals vertegenwoordigen voor mensen. Plekken in de natuur waar mensen bijzondere, diepe ervaringen hebben gehad. In andere culturen zou je ze heilig noemen.

Mijn evaluatie van Naar de aarde

Ik vond het een bijzonder boekje, de pioniers zijn best extreem (behalve het wormenhotel en de oesterzwammen), radicaal zelfs, wat het moeilijk maakt je concreet te laten inspireren, maar wat heel verhelderend werkt als je wilt weten wat er allemaal kán. Het voordeel is dat niet de ‘usual suspects’ worden belicht, die binnen het systeem zaken proberen te veranderen, maar dat het over mensen gaat waar ik (op 2 na) nog nooit iets over gelezen had en die veelal buiten het systeem leven. Dat heeft dus zeker toegevoegde waarde!

De ervaringen van Laura gaan vaak over het spirituele, het proberen te ‘aarden’, knap hoe ze zich daar zo instort. Ook dat is leerzaam.

De schrijfstijl is erg persoonlijk, dat is leuk, vaak ook wat simpel. Het boekje is goed verzorgd en er staan veel foto’s in, van de pioniers zelf, niet van hun tuinen, dorpen, rivieren. De verhalen gaan ook meer over hun persoonlijke ervaringen en drijfveren, minder over de ‘producten’. Je moet aanvullend onderzoek doen om daar meer over te weten te komen. De inspiratie komt dus eerder van hun drijfveren en lef, dan hun concrete initiatieven.

Conclusie

Inhoud: Leerzaam +, Onderbouwd +, Relevant +, Tijdloos -.

Vorm: Aansprekend+, Verzorgd +, Illustraties -, Structuur +, Schrijfstijl +

FOMO -. 

Ik gaf het boek 3 ½ *

Ken je dit boek? Wat vond je ervan? 

Lees Naar de aarde duurzaam …

• via de (online) bibliotheek; 
• of uit een minibieb (dat deed ik ook!)!

Koop Naar de aarde duurzaam … 

• bij de kringloop;
• bij een tweedehandsboekenwinkel zoals Boekwinkeltjes;
• niet meer beschikbaar bij je lokale boekwinkel, via Libris;
• of via B-Corp Bol (affiliate link).

Keus genoeg!

Abonneer je hier op de kwartalige nieuwsbrief of op de wekelijkse blog-updates!