ESCIA – 1001boeken | Samenvattingen, recensies en meer van Maatschappij- en Managementboeken

Recensie: Een tijd voor empathie – van levensbelang

Geplaatst op 10 maart 2026 door estroocloeck

Empathie is het vermogen om de emoties van anderen te kunnen meevoelen en de situatie van anderen te begrijpen. Lang werd gedacht dat dit typisch voor onze soort, Sapiens, was. Maar nee, in Een tijd voor empathie van Frans de Waal uit 2009, blijkt uit ontelbare onderzoeken bij muizen, verschillende soorten apen en andere dieren, dat deze het óók hebben. Het is dus een vermogen dat al vroeg in de evolutie is ontstaan, en belangrijk is voor het voortbestaan van de soort. Ook onze soort …

In het boek komen verschillende aspecten van empathie aan de orde, en er is ook veel ruimte gemaakt voor zaken als wederkerigheid, vertrouwen, ontogenie en fylogenie. Die laatste twee kende ik niet, weer wat geleerd! Wat mij met name opviel is hoe puur de vermogens zijn bij dieren, hun gedrag is vaak niet voor andere uitleg vatbaar. Minder leuk om te lezen is natuurlijk dat de meeste onderzoeken gepaard gaan met fysieke en/óf mentale pijn of stress. Dit geeft Frans dan ook volmondig toe, in dit (toch) leuke boek.

Het wetenschappelijke boek Een tijd voor empathie …

… beschrijft onderzoeken bij allerlei soorten dieren, maar ook bij mensen. Frans was primatoloog en de meeste beschrijvingen gaan dan ook over onderzoeken bij primaten, veel hiervan ook nog eens zijn eigen onderzoek. Het eerste onderzoek wat mij trof was echter onder … muizen. Die werden paarsgewijs aan een pijnproef onderworpen. Ze konden elkaar zien terwijl eentje verdund azijnzuur kreeg ingespoten wat ‘lichte maagpijn’ veroorzaakt. Die muis maakte trekkende bewegingen, wat wijst op ongemak. Wanneer beiden werden ingespoten waren de trekkende bewegingen veel prominenter: een ander zien lijden, verhoogde het eigen lijden. Maar alleen als de muizen elkaar al kenden, en elkaar konden zien. Waren de muizen vreemden voor elkaar, dan zag men deze verhoging van lijden niet. Waren het ook nog mannetjes, dan zag met eerder verlaging van het lijden. Stonden zij juist vijandig tegenover elkaar, als rivalen? Hersenonderzoek bij mensen wijst op hetzelfde: de pijncentra in onze eigen hersenen worden geactiveerd als we pijn zien bij anderen. En bij mensen-mannen, alleen bij mannen, komt het fenomeen leedvermaak voor, zichtbaar in het genotscentrum van de hersenen. Vrouwen blijven empathisch. Terug naar de muizen: misschien deden zij de trekkende bewegingen van de ander gewoon na? Nee, ze bleken ook gevoeliger voor andere bronnen van pijn. Wij ook …

Zelfzuchtig altruïsme

Hieraan gekoppeld zijn onderzoeken naar ‘zelfzuchtig altruïsme’. Doen, of laten, we dingen niet zozeer om een ander pijn te besparen, maar om zélf de emoties niet te voelen? Er was een proef met apen die aan een ketting moesten trekken om voedsel te krijgen. Maar dat trekken veroorzaakte ook een schok bij hun partner. Die apen gingen letterlijk in hongerstaking: ze trokken 5 tot 12 dagen niet aan de ketting! Hier was sprake van ‘zelfzuchtig altruïsme’, apen zijn extreem gevoelig voor elkaars lichaamstaal.

Frans heeft een hekel aan deze pijnlijke proeven, en werkt met radiotransmitters die de hartslag van zijn onderzoeksobjecten meet. Zo kan hij eenvoudigweg alleen een troep apen observeren en zien wat de hartslag omhoog brengt, en wat niet. Een hiërarchisch hogergeplaatste aap die voorbij komt: hartslag omhoog. Gevlooid worden: hartslag omlaag. Zo werkt het bij mensen die hun huisdieren aaien trouwens ook!

Identificeren met de ander

Observatie is ook de bron van de bevindingen van Jane Goodall, naar wie Frans vaak verwijst. Bij de bekende chimpansee-oorlogen, waar Jane over geschreven heeft, heeft een troep chimps zich afgescheiden van de rest en is naar een andere plek verkast. Nu zijn ze rivalen van de troep! De troep valt hen aan, mishandelt ze, drinken zelfs hun bloed. De slachtoffers noemt men ‘dechimpized’, zoals wij onze vijanden ontmenselijken door ze honden, kakkerlakken te noemen. Mensen die op ons lijken, daar identificeren we ons mee en dat verhoogt de empathie. Maar ook het verhaal over een jong chimp-vrouwtje dat voedsel deelt met een oud en ziek vrouwtje, komt uit Jane’s observaties. En het blijft niet bij deze ‘makkelijke’ daden van altruïsme, chimps redden met gevaar voor eigen leven andere chimps, die geen familie zijn. Waarom?

Frans denkt dat het mede te maken heeft met een goed gevoel krijgen als je iets voor een ander doet, een vreemde. Die ‘warme gloed’ is natuurlijk ook in zekere zin zelfzuchtig. Dat zo zomaar ook voor apen kunnen gelden.

Zelfbesef en prosociaal gedrag

Een ander onderwerp dat Frans bij de kop pakt is het zichzelf herkennen in de spiegel, zelfbesef. Veel dieren hebben dat niet. Bij mensen is het moment van zelfbesef, het onderscheid maken tussen jezelf en de ander, sterk verbonden met de opkomst van het vertonen van prosociaal gedrag. Hier lees ik ook over Ontogenie (de ontwikkeling van een individu) en Fylogenie (de ontwikkeling van de soort). Vermogens die zich bij een kind gelijktijdig ontwikkelen, doen dat bij bepaalde diersoorten ook. Zoals dolfijnen en olifanten. Deze herkennen zichzelf in de spiegel, en zijn heel empathisch, ook naar andere diersoorten toe. Dit stuk heeft een interessante beschrijving van testen voor het zelfbesef van deze dieren, de rougetest, en voorbeelden van hun empathisch gedrag.

Vertrouwen

Bij het onderwerp ‘vertrouwen’, geeft Frans een voorbeeld van merkwaardig gedrag bij apen: de spelletjes handje-snuffelen, waarbij een vinger enorm diep in de neus van de ander gestoken wordt, en oogbolletje-steken, waarbij de hele vinger van de een tussen de oogbol en het ooglid van de ander verdwijnt, met vuile nagels en al. Dit zijn dus best gevaarlijke spelletjes, maar de apen zijn uiterst rustig, ze lijken ‘high’. Waartoe dienen deze spelletjes? Om kwetsbaarheid te tonen, onderlinge banden te versterken? Zoals wij ons achterwaarts in de armen van anderen laten vallen?

Wederkerigheid

Chimps ‘kopen’ ook bondgenootschappen, en seks! Wederkerigheid verwachten is hen niet vreemd. Onderzoek in Kibale, in Oeganda (ik was daar in 2025, toevallig!) laat zien dat samenwerking tussen chimps zich niet beperkt tot familieleden, waar dit, evolutionair gezien, wel is begonnen, en waar wederkerigheid vanzelfsprekend is.

Rechtvaardigheid

Een ander aspect is rechtvaardigheid, en ook apen kennen dit: krijgen twee apen verschillende beloningen voor hetzelfde ‘werk’, dan is de minst bedeelde aap woedend en smijt zijn beloning, vaak voedsel, door de kooi. Dan maar honger! En er zijn ook voorbeelden dat ‘rijkelijk bedeelde’ apen het voedsel weigeren totdat de anderen óók wat gehad hebben. Eerlijk delen is ook voor chimps belangrijk, wellicht door angst voor wrok of wraak van de anderen.

Empathie en onze samenleving

Het boek eindigt met Frans’ blik op onze samenleving. Als hij één ding zou mogen veranderen aan onze ‘soort’, dan is dat de reikwijdte van het medeleven vergroten. Het is nu te zeer gericht op de eigen groep, er is behoefte aan empathie voor ‘de anderen’. Empathie kan echter ook voor duistere zaken worden gebruikt: bij marteling moet je een inschatting kunnen maken van wat de ander denkt en voelt. Niet alleen qua fysieke pijn, ook mentaal, bijvoorbeeld een vrouw verkrachten voor de ogen van haar man. Ook wreedheid is op empathie gebaseerd.

Empathie moet het hebben van nabijheid, gelijksoortigheid en vertrouwdheid, en zo werden we evolutionair richting kleine samenlevingen gestuurd, met de nadruk op gelijkheid en solidariteit. We zijn altijd beter af als we samenwerken, vroeg of laat heb je er ook zelf, direct of indirect profijt van. Empathie houdt individueel en collectief profijt in evenwicht. “Het aanspreken van ons vermogen tot empathie kan een samenleving alleen maar ten goede komen.” Mooi gezegd!

Mijn evaluatie van Een tijd voor empathie

Dit boek is al wat ouder, en een aantal van de onderzoeken zijn welbekend. Wat ik erg verhelderend vond, is hoe de verschillende vermogens vergelijkbaar zijn bij verschillende diersoorten en daarmee evolutionair het voortbestaan van de soort bevorderen. Wat chimpansees doen, lijkt het meest op ons eigen gedrag, maar het is boeiend om te lezen hoe muizen, honden, olifanten, dolfijnen en wat al niet óók zulk gedrag vertonen. Het maakte me bewuster van het feit dat altruïsme en empathie (in goede zin) bijna geen rol meer lijken te hebben in onze samenleving.

Ik hecht erg aan wetenschappelijk bewijs, en hoewel Frans zich af een toe een uitstapje veroorlooft naar een vermoeden, is de hoeveelheid wetenschappelijke onderzoeken meer dan genoeg bewijs voor 99% van zijn betoog. Het boek kwam harder bij mij binnen door de oorlogen en cyberrisico’s die onze samenleving momenteel bedreigen, de noodpakketten die moeten worden aangeschaft. Daarbij wordt steeds vaker de nadruk gelegd op elkaar helpen, kleine groepen vormen, samen energie opwekken en moestuintjes beheren. Net zoals zo’n 15.000 jaar geleden. Over relevantie niet te klagen! En ondanks dat er inmiddels nog veel meer onderzoeken zijn gedaan, blijven de beschrijvingen van het gedrag van de dieren, en eerlijk gezegd helaas van onszelf ook, behoorlijk tijdloos.

Frans heeft een geweldig leuke manier van schrijven, vooral door de details over de apen en andere dieren die onderdeel van de onderzoeken waren en die met naam en toenaam worden beschreven. Dat herken ik van de boeken van Jane Goodall, die één troep chimpansees in Tanzania tientallen jaren observeerde en voor iedereen een naam had en de persoonlijkheid beschreef. Een aantal van haar verhalen komt terug in dit boek. Het maakte dat ik me identificeerde met de dieren en ja, empathie voelde. Hoe anders zijn de tranen in mijn ogen te verklaren bij sommige stukken? Het boek is vrij sober uitgevoerd. Geen foto’s, wel een flink aantal zwart-wit tekeningen om de onderzoeken te illustreren. En gelukkig geen grammaticale missers of typo’s, het is goed geredigeerd.

De structuur in Frans’ betoog is helder, elk hoofdstuk behandelt een bepaald aspect, met bijpassende hoofdstuktitels. Per aspect komen veel verschillende dieren en mensen uit allerlei onderzoeken, of gewoon uit een anekdote, voorbij. Hij gaat wat minder diep in op Adam Smith en diens onzichtbare hand en andere economische onderwerpen als hij de overstap maakt naar onze huidige samenleving. Toch zijn deze herkenbaar en goed geschreven. Frans’ stijl is feitelijk, licht cynisch en erg visueel. Leuk om te lezen.

Mis je iets, als je dit boek niet leest. Nee. Maar Frans is erg invloedrijk geweest op het gebied van primatologie, en het aantonen van de overeenkomsten in gedrag van mensen en dieren. Daarom zou je tenminste één van zijn boeken moeten lezen. En dan is deze geen slechte keuze!

Conclusie

Inhoud: Leerzaam +, Onderbouwd +, Relevant +, Tijdloos 0.

Vorm: Aansprekend+, Verzorgd +, Illustraties 0, Structuur +, Schrijfstijl +

FOMO -.

Ik gaf het boek 4*

Ken je dit boek? Wat vond je ervan?

Lees Een tijd voor empathie duurzaam …

via de (online) bibliotheek;
of uit een minibieb(dat deed ik ook)!

Koop Een tijd voor empathie duurzaam …

bij de kringloop;
bij een tweedehandsboekenwinkel zoals Boekwinkeltjes;
of via B-Corp Bol (aff).

Keus genoeg!

Abonneer je hier op de wekelijkse blog-updates!

Geplaatst in Gedrag, natuur | Tags: Een tijd voor empathie, Frans de Waal, Recensie | Plaats een reactie

Diversiteit: Vrouwendag 2026 – 11 topboeken van 11 vrouwelijke auteurs

Geplaatst op 7 maart 2026 door estroocloeck

8 maart: Vrouwendag! Een goede reden om weer mijn favoriete zakelijke boeken van vrouwelijke auteurs uit te lichten. De top 11 van wat ik afgelopen jaar las, en de rest van mijn ‘beste 101’. Ik vond de eerste 5 uitstekend, dus als je krap in je tijd zit: lees dan in ieder geval deze 5! Over fusies, leidinggeven, complottheorieën, duurzaamheid, antropologie, Big Tech, psychologische veiligheid, en nog veel meer! Lekker gevarieerd leesvoer dus. Lees eens wat vaker een boek van een vrouw!

Eind 2023 viel me op dat ik relatief weinig van vrouwelijke auteurs las: van mijn hele historische leesproductie van 450 boeken destijds, was maar 29% (!) van een vrouw. Dus lees ik sindsdien bewust meer van vrouwen, om op 50% te komen. En dat is in 2025-2026 bijna gelukt: 32 van de 66 boeken was van een vrouw. En dat gerichte lezen was bepaald geen straf, want er zijn zát goede boeken van vrouwen! Deze mooie lijst van 101 boeken geeft inspiratie.

De 11 beste boeken van vrouwelijke auteurs die ik afgelopen jaar (8 maart 2025 – 2026) las.

1. In voor- en tegenspoed van ‘nicht’ Danielle Braun (2025) – 4 1/2 *

Uit mijn recensie: Wat is een fusie anders dan een huwelijk? Wat is een samenwerking anders dan samenleven? Als je hier eens goed over nadenkt, blijken er best veel overeenkomsten te zijn! En als je dit boek leest, blijk je van het huwelijk, samenleven en scheiden veel te kunnen leren voor een zakelijke fusie, overname en ontvlechting. En dan heb ik het nog niet eens over de gewoonten in andere culturen dan de onze. Dat geeft héél andere perspectieven. Ja, ook dit nieuwe boek van Danielle is weer een genot om te lezen. Niet in het minst door de prachtige foto’s en de uitzonderlijke hoeveelheid interessante weetjes over andere landen. Maar ook, of juist, door de vele voorbeelden van samenwerking die toch mislopen, om velerlei redenen, en hoe je daar mee om kunt gaan. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

2. De nieuwe macht van Jacinda Ardern (2025) – 4 1/2 *

Uit mijn recensie: Wie kent haar niet? Jacinda Ardern, oud-premier van Nieuw-Zeeland. Ik herinner mij de introductie van de Welzijns-index, naast het bbp, om de staat van het land te meten. En de Christchurch-aanslag. Natuurlijk ben ik heel nieuwsgierig hoe zij, jong, vrouw, haar leiderschap in die periode heeft ingevuld. Jacinda geeft hier in haar boeiende autobiografie De nieuwe macht uit 2025 uitgebreid antwoord op. De autobiografie beperkt zich zeker niet tot haar politieke carrière, de eerste 100 pagina’s gaan over haar jeugd. Die periode geeft veel aanknopingspunten voor haar manier van leiden. Lees verder mijn recensie | Koop bij Libris

3. Dit kan geen toeval zijn van Lisa Loeb (2025) – 4 1/2*

Uit mijn recensie: Als je écht wilt weten hoe iets in elkaar zit, moet je er niet alleen over lezen, nee, je moet er mee aan de slag. Al doende leert men. Dus ga je eigen complottheorie bouwen! Dat is het uitgangspunt van dit leuke boek, wat Lisa samen met man Daniel Paarlberg schreef. Ze geven je gedetailleerde instructies én heel veel voorbeelden in dit uitstekende boek, wat een best-wel-moeilijk-onderwerp uiterst smakelijk uitdiept. Lees mijn recensie | Koop bij Bol

4. Niet het einde van de wereld van Hannah Ritchie (2024) – 4 1/2*

Uit mijn recensie: Een boek in de stijl van Feitenkennis van Hans Rosling, en dat is geen toeval. Hannah ziet Rosling als haar voorbeeld, kijkt óók naar de positieve trends in data, als onderzoeksleider bij Our World in Data. In dit boek gebruikt ze die trends om een einde te maken aan het doemdenken. Waarom? Omdat die doemverhalen vaak niet waar zijn, worden gebruikt om urgentie te creëren maar het vertrouwen in de wetenschap juist omlaaghalen, en ons verlammen. Goed uitgangspunt! Lees mijn recensie | Koop bij Bol

5. Hoop voor de toekomst van ‘tante’ Jane Goodall (1999) – 4 1/2 *

Uit mijn recensie: Jane‘s spirituele autobiografie, de vertaling van Reason for Hope, A Spiritual Journey, stond al een tijdje in mijn tsundoku-boekenkast, maar verhuisde na het overlijden van Jane in oktober 2025 naar de top van mijn lees-stapel. Het is een prachtig verslag van haar leven, met de nadruk op de spirituele kant: haar mystieke ervaringen, haar hoop voor de toekomst, haar innerlijke kracht, die haar tot op het eind de wereld rondstuurde om haar boodschap van hoop te verkondigen en geld voor natuurbehoud in te zamelen. Lees mijn recensie | Koop bij Bol

6. Geschenken van het krentenboompje van ‘nicht’ Robin Wall Kimmerer (2025) – 4 *

Robin schreef in juni 2025 een essay in de stijl van haar bestseller Een vlecht van heilig gras, met dezelfde boodschap. Geschenken van het Krentenboompje is de vertaling van The Serviceberry. De boodschap is weer: laten we dankbaar zijn voor wat de aarde ons geeft, het als een geschenk zien. Prachtig geschreven: je ziet deze bessenstruik voor je, je proeft de bessen, voelt het respect voor de levenswijze van inheemse volkeren, en hoopt met Robin mee voor een groei van de geschenkeneconomie. En leert ‘op te slaan in de buik van je broeder’. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

7. De tech coup van Marietje Schaake (2024) – 4*

Dit is een boek over de impact van digitale disruptie op de democratie, zegt Marietje over haar boek. We hoeven niet te kiezen wie de meeste schade aan de democratie toebrengt: een autocratische leider of Big Tech. Ze versterken elkaar. Technologie kan niet worden tegengehouden, en het kan ons veel brengen. Maar er is wel een goede balans tussen technologie en democratie nodig, en die is er nu niet. De impact van Big Tech en digitalisering in het algemeen op de democratie wordt gedetailleerd uiteengezet, met een internationale blik. Ook haar overzicht van het gebrek aan wetten, of de ineffectiviteit ervan, is zeer leerzaam. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

8. Limitarisme van Ingrid Robeyn (2023) – 4 *

Uit mijn recensie: Ingrid schreef een ‘pleidooi tegen extreme rijkdom’. Natuurlijk was ik nieuwsgierig naar de limiet, en ook naar haar motivatie, die met name de mensen die al extreem rijk zijn, of het heel graag willen worden, mee moet krijgen. Eerlijk, ik was wat sceptisch. Onterecht! Het betoog is bepaald overtuigend, en staat ook nog eens vol met observaties die het overdenken meer dan waard zijn. Als je denkt dat de conclusie van het boek een bedrag is, kom je bedrogen uit. Ingrid pleit in de kern voor rechtvaardigheid, voor vermindering van vermogens- en inkomensongelijkheid. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

9. Giftig gedoe op de werkplek van Caroline Koetsenruijter (2024) – 4*

Uit mijn recensie: Managementboek van het Jaar 2024! Dat zegt al genoeg, toch? Ik las dit boek van Caroline en Hans van der Loo met veel belangstelling alsnog. Want ik ben dan wel gepensioneerd, ook in vrijwilligersomgevingen komt giftig gedoe voor. Is dit boek daarvoor ook bruikbaar? Jazeker, de analyses van giftig gedoe en de aanbevelingen om een veilige cultuur te scheppen zijn universeel toepasbaar. Daarbij heeft het heel veel voorbeelden van verschijningsvormen van giftig gedoe, die je waarschijnlijk zó herkent, en tips en tools om te komen tot een veilige omgeving. Ik schrok van de statistieken die Hans en Caroline presenteren. Weliswaar van 2021, maar vast niet spectaculair gedaald, wat met 2 miljoen (!) mensen die geraakt worden door giftig gedoe wél zo wenselijk is. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

10. Goed fout van Amy Edmondson (2023) – 4*

Uit mijn recensie: Amy is bekend van haar werk over psychologische veiligheid, een cultuur waarin het veilig is om je uit te spreken en je fouten naar voren te brengen. Maar dat is maar één aspect van het leren van fouten. Over de individuele belemmeringen om van je fouten te leren gaat dit boek, wat ook methoden geeft om die belemmeringen te overwinnen. De combinatie van een analyse van soorten fouten en missers met heel veel voorbeelden én wetenschappelijk onderzoek is heel leerzaam en aantrekkelijk. De indeling van missers en fouten in drie categorieën, die verschillende oorzaken hebben, maar ook verschillende reacties vereisen, vond ik een eye opener. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

11. Top-inspiratie van ‘nicht’ Katja Staartjes (2008) – 4 *

Uit mijn recensie: Na Hoog spel en Topteams pakte ik vorige week Katja’s Top-inspiratie van de stapel. Dit prachtig uitgevoerde boek focust op het halen van je persoonlijke doelen, en wie kan ons hierbij beter inspireren dan de vrouw die als eerste Nederlandse op de top van Mount Everest stond? Zij haalde haar, bepaald ambitieus te noemen, doel en leidde daarna nog vele expedities naar andere hoge toppen. Haar inzichten in alle aspecten van succes en leiderschap zijn gegrond in bijzondere ervaringen. Het eerste wat opvalt zijn de prachtige foto’s van bergen en beklimmingen. Daarna de combinatie van praktijk en theorie: vanuit haar ervaring bij verschillende expedities leidt Katja zinnige en bekende adviezen af. Lees mijn recensie | Koop bij Bol

Nummer 12 en 13 vond ik geweldig, en zijn dat nog steeds, al zijn ze wat ouder.

12. Onzichtbare vrouwen van Carolina Criado Perez (2019) 5 * (recensie).

13. Een vlecht van heilig gras van ‘nicht’ Robin Wall Kimmerer (2013) 5* (recensie)

En 14 tot en met 48 zijn ook uitstekend, de meest recente staan bovenaan:

14. Gekaapt door het kapitaal van Mirjam de Rijk (2024) – 4 1/2 * (recensie)

15. Tricky tijden van ‘nicht’ Jitske Kramer (2024) – 4 1/2 * (recensie)

16. De bacterie en het brein van Iris Sommer (2023) – 4 1/2* (recensie)

17. Het happy 2050 scenario van ‘nicht’ Babette Porcelijn (2023) – 4 1/2 * (recensie)

18. Goede gespreksstof van Stijntje Jaspers (2023) 4 1/2* (recensie)

19. Groen en gevangen van Else Boutkan (2023) 4 1/2* (recensie)

20. The Shame Machine van Cathy O’Neil (2022) 4 1/2* (recensie)

21. Het klimaatboek van Greta Thunberg (2022) 4 1/2* (recensie)

22. De 9 succesfactoren van de BV Natuur van Ylva Poelman (2021) 4 1/2* (recensie)

23. Moonshot van ‘nicht’ Mariana Mazzucato (2021) 4 1/2* (recensie)

24. Thrive van Shinta Oosterwaal e.a. (2021) 4 1/2 * (recensie)

25. Patronen van ‘nicht’ Danielle Braun (2021) 4 1/2*(recensie)

26. De mythe van de staatsschuld van Stephanie Kelton (2021) 4 1/2 * (recensie)

27. Wat bomen ons vertellen van Valerie Trouet (2020) – 4 1/2 * (recensie)

28. Een nieuw kapitalisme van Rebecca Henderson (2020) 4 1/2* (recensie)

29. Hoe economie de wereld kan redden van Esther Duflo e.a. (2020) 4 1/2* (recensie)

30. Werk heeft het gebouw verlaten van ‘nicht’ Jitske Kramer (2020) 4 1/2* (recensie)

31. Seeing around corners van ‘nicht’ Rita McGrath (2019) 4 1/2* (must read) (samenvatting)

32. De waarde van alles van ‘nicht’ Mariana Mazzucato (2018) 4 1/2* (recensie) (samenvatting)

33. Pioniers van de nieuwe welvaart van ‘nicht’ Nadine Maarhuis e.a. (2018) 4 1/2 * (recensie)

34. Hooggeëerd publiek van Judith de Bruin (2018) 4 1/2 * (recensie)

35. Nice girls don’t get the corner office van Lois P. Frankel (2018) 4 1/2* (recensie)

36. Building tribes van ‘nicht’ Jitske Kramer en ‘nicht’ Daniëlle Braun (2018) 4 1/2 * (recensie)

37. Mindset van ‘tante’ Carol Dweck (2017) 4 1/2 * (recensie) (samenvatting)

38. Donuteconomie van ‘nicht’ Kate Raworth (2017) 4 1/2 * (recensie) (samenvatting)

39. IK2 van ‘nicht’ Margriet Sitskoorn (2016) 4 1/2* (recensie)

40. Weapons of Math Destruction van Cathy O’Neill (2016) 4 1/2 * (recensie)

41. Deep democracy van ‘nicht’ Jitske Kramer (2015) 4 1/2 * (must read) (samenvatting)

42. De culture map van Erin Meyer (2014) 4 1/2 * (recensie)

43. De kracht van kwetsbaarheid van ‘nicht’ Brené Brown (2013) 4 1/2 (recensie)

44. Lean in van Sheryl Sandberg (2013) 4 1/2 * (recensie)

45. Stil van ‘nicht’ Susan Cain (2012) – 4 1/2* (recensie)

46. De shockdoctrine van ‘nicht’ Naomi Klein (2007) 4 1/2 * (recensie)

47. No logo van ‘nicht’ Naomi Klein (2000) 4 1/2 * (recensie)

48. De kracht van Atlantis van Ayn Rand (1957) 4 1/2 (recensie)

En ook nummers 49 tot en met 101, gesorteerd op jaar, zijn gewoon allemaal goed:

49. De groene actiegids van ‘nicht’ Nadine Maarhuis (2024) – 4* (recensie)

50. Leuker kunnen we het niet maken van Renske Leijten (2024) – 4* (recensie)

51. Autocratie van Anne Appelbaum (2024) – 4 * (recensie)

52. Da’s gek van ‘nicht’ Danielle Braun (2024) 4 * (recensie)

53. Mijn ego heeft altijd gelijk van ‘nicht’ Roos Vonk (2023) – 4* (recensie)

54. Als alle breinen werken van Saskia Schepers (2023) 4 * (recensie)

55. Als alle stemmen spreken van Sandra Bouckaert (2023) 4 * (recensie)

56. Don’t push me! van Genieke Hertoghs (2023) 4 * (recensie)

57. Rechten voor de natuur van Jessica den Outer (2023) 4 * (recensie)

58. De consultancy-industrie van ‘nicht’ Mariana Mazzucato (2023) 4 * (recensie)

59. Zo bedenk je de perfecte post op LinkedIn van Ina Boer (2023) 4 * (recensie)

60. Er is hier maar één de baas! van Angelique Kunst (2022) 4 * (recensie)

61. Het boek van hoop van ‘tante ‘ Jane Goodall e.a. (2022) 4 * (recensie) (samenvatting)

62. Eigen welzijn eerst van ‘nicht’ Roxane van Iperen (2022) 4 * (recensie)

63. Spelen werkt van Karen Sikkema (2022) 4 * (recensie)

64. De verfrissende smaak van zure appels van Mathilde Maas Kuper (2021) 4 * (recensie)

65. Drinkbare rivieren van Li An Phoa (2021) 4 * (recensie)

66. Dieren kunnen de pest krijgen, en dan? van Esther Ouwehand (2021) 4 * (recensie)

67. De notenkraker van Anne Kloosterboer (2021) 4 * (recensie)

68. Hoe-boek voor wendbaarheid van Hanneke Moonen (2021) 4 * (recensie)

69. Macht aan de aardige mens van Pacelle van Goethem (2020) 4 * (recensie)

70. Tribaal kantoorgedoe van ‘nicht’ Daniëlle Braun (2020) 4 * (recensie)

71. Teken het maar van Sanne Slopsema (2020) 4 * (recensie)

72. Inspirerend leiderschap op afstand van Godelieve Meeuwissen (2020) 4 * (recensie)

73. Het grote 50+ werkboek van Anne-Marije Buckens (2020) 4 * (recensie)

74. Work hard, travel harder van Suzanne van Duijn (2020) 4 * (recensie)

75. Artifcial intelligence in actie van Muriel Serrurier Schepper (2019) 4 * (recensie)

76. Spelen met samenwerken van Felice de Charro (2019) 4 * (recensie)

77. Hersenhack van ‘nicht’ Margriet Sitskoorn (2019) 4 * (recensie)

78. Jam Cultures van ‘nicht’ Jitske Kramer (2019) 4 * (recensie)

79. Topteams van ‘nicht’ Katja Staartjes (2019) 4 * (recensie)

80. Products that last van Conny Bakker (2019) 4 * (recensie)

81. Brand! van ‘nicht’ Naomi Klein (2019) 4 * (recensie)

82. Meer dan de som der delen van Brechtje Kessener (2019) 4 * (recensie)

83. The positive sum game van An Maes e.a. (2019) 4 * (recensie)

84. Het kleine innovatieboek van Kim Spinder (2019) 4 * (recensie)

85. Niemand is te klein om het verschil te maken van Greta Thunberg (2019) 4 * (recensie)

86. Eerste hulp bij klimaatverandering van Anabella Meijer (2018) – 4 * (recensie)

87. De employee journey van Sasha Becker (2018) 4 *

88. Opsoek naar Ubuntu van Annette Nobuntu Mul (2018) 4 * (recensie)

89. Rebel Talent van Fransesca Gino (2018) 4 * (recensie)

90. Nee is niet genoeg van ‘nicht’ Naomi Klein (2017) 4 * (recensie)

91. De verborgen impact van ‘nicht’ Babette Porcelijn (2016) 4 * (recensie)

92. De kanarie in de kolenmijn van Marianne Thieme e.a. (2016) 4 * (recensie)

93. De corporate tribe van ‘nicht’ Danielle Braun en ‘nicht’ Jitske Kramer (2015) 4 * (recensie) (samenvatting)

94. Een jaar lang Ja van Shonda Rhimes (2015) 4 * (samenvatting)

95. Geld stuurt de wereld van Anne Marie Rakhorst (2015) 4 * (recensie)

96. Big magic van Elizabeth Gilbert (2015) 4 * (recensie)

97. Retail theater van Carin Frijters en Femke Cuijper (2015) 4 * (recensie)

98. Zakendoen in de nieuwe economie van Marga Hoek (2013) 4 * (recensie)

99. Ik wil wat van jou, jij wilt wat van mij van ‘nicht’ Margriet Sitskoorn (2012) 4 * (recensie)

100. Menselijke gebreken voor gevorderden van ‘nicht’ Roos Vonk (2011) 4 * (recensie)

101. Het maakbare brein van ‘nicht’ Margriet Sitskoorn (2006) 4 * (recensie)

Geplaatst in diversiteit, Maatschappij | Tags: Familie, vrouwelijke auteurs, Vrouwendag | Plaats een reactie

Familie: ‘nicht’ Japke-d. Bouma

Geplaatst op 7 maart 2026 door estroocloeck

Ken je dat? Dat je filmacteurs zó vaak een goede rol ziet spelen dat je naar ál hun films wilt? Dat je álle wedstrijden van je favoriete sporter wilt zien? En dat je ze volgt op sociale media? Dat ze voelen als familie? Dat heb ik nu met mijn favoriete auteurs. Ik lees al hun boeken, zonder op de recensies te wachten. Ik volg ze op social media en lees hun nieuwsbrieven. Ze zijn familie, mijn bureau staat vol met hun foto’s! Ik stel elke maand een familielid aan je voor. Deze maand: mijn ‘nicht’ Japke-d. Bouma.

Waar schrijft Jake-d. Bouma over?

De kantoorjungle, ons taalgebruik, allerlei maatschappelijke rariteiten plus de dagelijkse politiek. De meeste van haar boeken zijn bundels van haar columns. Haar meest recente column in NRC, van 2 maart 2026 gaat over ons nieuwe kabinet, met 10 reden voor het mislukken ervan én 8 redenen waarom het lukt. Die rijtjes zie je vaker bij Japke-d. Haar column van 23 februari 2026 gaat over omgaan met je nieuwe baas, met 15 tips hoe het niet moet. Denk aan slijmen (Roos Vonk zou het hier niet mee eens zijn), inconsistenties in haar of zijn cv aantonen …. Eerdere columns gingen over vliegen (waarom zou je dat nog willen? Krappe stoelen, trombose, jetlag én maar één piloot, dus onveilig), mensen die niet kunnen autorijden. kinderen krijgen, de supermarkt, de sportschool, daten, en ga zo maar door. ‘Kantooramazone’ Japke-d. heeft overal een mening over én deelt tips uit, op haar eigen vileine wijze. Kantoortuinen, rijstwafels én verkleinwoordjes (pun intended) moeten het regelmatig ontgelden.

Heeft ‘nicht’ Japke-d. andere zakelijke activiteiten?

Nou, ze schrijft dus columns voor het NRC. En ze geeft ook in 2026 weer Theatercolleges.

Wat valt er nog meer over Japke-d. te vertellen?

‘Nicht’ Japke-d. (Japke Doutzen) is geboren in Arnhem, maar mijn oom is een Fries en mijn tante Groningse, dus hoe kwamen ze daar nu terecht? Oom wilde uit Zandvoort weg, waar hij in een kosthuis zat, en tante wilde weg uit Groningen. Zij had mooie herinneringen aan een schoolreisje naar Arnhem, koos een mooie dag uit om die stad aan oom te laten zien, en de rest is geschiedenis. Japke-d. ging daar naar het lyceum, en ging daarna naar de universiteit om economie te studeren. In Groningen, tante koos een mooie dag uit om die stad aan Japke-d. te laten zien …. Groningen is Japke-d.’s grote liefde gebleven: het uitgaansleven, de cultuur, en de vrienden voor het leven die ze daar maakte.

Via zo’n vriend, Hugo, ging ze stukjes (sorry Japke-d., dat waren natuurlijk stukken) schrijven voor het faculteitsblad, en dat leidde weer tot een postdoctorale studie Dagbladjournalistiek aan de Erasmusuniversiteit. Ze liep stage bij het AD, maar werd daarna bij geen enkele krant aangenomen. Ze werd verkoopster bij de Bijenkorf. Daarna stapte ze over naar een softwarebedrijf, en maakte kennis met de kantoortuin. Ze werd er fysiek misselijk van! Na een jaar bij de Volkskrant, ook geen succes, ging ze aan de slag bij NRC als mediaredacteur en verslaggever en schreef over van alles. Toen startte ze bij de nieuwe uitgave NRC Next, en haar onderschriften bij een fotoserie over kantoor (wat anders) groeide uit tot een vaste column. En de rest is geschiedenis … hoewel ik niet mag vergeten te melden dat ze ook jaren tegelijkertijd als eindredacteur werkte.

Haar favoriete auteur is thrillerschrijver Michael Connoly. Diens personages zijn bijna familie zegt ze: Harry Bosch, Mickey Haller, Jack McEvoy, en Rachel Walling. Verder houdt ze van de muziek van Robert Palmer en haar favoriete film is Groundhog Day.

Ze woont in Utrecht met haar twee katten Bingo en Mazzel, en heeft een studerende dochter die, net als zijzelf zo’n 40 jaar geleden, in Groningen woont en studeert.

Welke boeken schreef Japke-d. Bouma ?

‘Nicht’ Japke-d. schreef tussen 2013 en 2026 12 boeken. Ik las en recenseerde er 3, en heb nog een paar op de plank staan voor heel binnenkort. Want ja, dat doe je met familie!

Een vrouw als baas geeft alleen maar gezeik (2025)

Nog niet gelezen dus flaptekst! In wat voor wereld leven we? ‘Nicht’ Japke-d. zet het allemaal op een rijtje. Want moet je nu wel of niet reageren op een seksistische opmerking? Welke grappen kun je nog maken? Hoe kom je van je telefoonverslaving af? Geen vraag, taboe of kwestie is Japke-d. te gek. Waarom Mannendag hard nodig is, bijvoorbeeld, en een vakantie in je eentje echt een aanrader. Waarom het imposter-syndroom geen zwakte is, maar juist twijfelkracht. En natuurlijk staan er in dit hilarische boek weer volop onmisbare tips. Voor als je een baan zoekt, hoe je als man ongevraagd dingen aan vrouwen kunt blijven uitleggen, of voor een succesvol eindejaarsgesprek. Koop bij Bol

Wanneer ben je officieel een ouwe zak? (2024)

Nog niet gelezen dus flaptekst! Of je nou boomer bent of gen Z’er, we kunnen allemaal wel wat hulp gebruiken. Gelukkig is er Japke-d. Bouma. Koningin van de kantoorjungle, maar ook een vraagbaak en een allesweter over het dagelijks leven. Hoe ga je om met een verbouwing (het wordt altijd drie keer zo duur), wat moet je weten voor je kinderen krijgt (de roze wolk bestaat niet), wat zet je op je dating profiel (liever geen dooie vissen), hoe overleef je de werkborrel (eet vooraf een pannenkoek), moeten we uitdrukkingen als ik besef me gaan accepteren? Japke-d. is van alle markten thuis. Niet alleen in de kantoortuin, ook daarbuiten is ze een reddingsboei, een luisterend oor, geeft ze tips én biedt ze soms een beetje troost. Koop bij Bol.

#Lovemyjob (2023)

De beste 200 columns van ‘nicht’ Japke-d. zijn nu gebundeld in deze hilarische en leerzame dikke pil. Leerzaam voor werknemers, maar ook voor werkgevers, vooral diegenen die nog géén idee hebben wat een hél het kantoor kan zijn. Japke-d. maakt gebruik van crowd-sourcing: vrijwel alle onderwerpen en meningen komen van haar grote schare volgers op X/Twitter. Dat maakt de columns niet alleen superleuk om te lezen, maar ook herkenbaar. Behalve misschien voor ‘die l*l van Sales’, die in menig stukje figureert.… Je blijft lezen, want na elk vileine column kun je haast niet anders dan aan de volgende beginnen, en de volgende. Lees mijn recensie (3 1/2*). Koop bij Bol.

Ik kan nu niet bellen want ik zit in een call (2022)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Het zijn spannende tijden. Corona en #metoo hebben het leven definitief veranderd. Ook op kantoor dient met het ‘hybride werken’ de nieuwe tijd zich aan. Maar hoe gedraag je je op je werk als je maanden thuis hebt gezeten? Werk je thuis, of op kantoor, of allebei? Hoe krijg je als manager iedereen mee? Wat doe je met mensen die niet meer terug willen? Wat doe je met mensen die juist heel graag terug willen, maar niet elke dag mogen? Maar ook: hoe benader je je collega’s? Hoe geef je complimenten? Kun je nog zeggen wat je wilt, of moet je oppassen? In dit hilarische boek laat Japke-d. zien hoe we overleven in die spannende, moderne tijd. De wereld is veranderd, maar de expertise van nicht Japke-d. sleept ons er gelukkig als vanouds doorheen. Koop bij Bol.

De 19 dingen die je nooit met collega’s moet doen (2021)

Een verzameling van 135 lijstjes uit eerder columns in NRC. Genieten! Zoals van die over de emoji’s. Ik verbaasde me over haar nogal cryptische opmerking over de aubergine. Dus googlede ik dat, en heb hardop zitten lachen. Ik beperk me voortaan tot het standaard lachende gezichtje, de rest is véél te gevaarlijk. Ook moest ik lachen om de columns over zoomen. Dit boekje is vlak na Corona geschreven, en dat kun je merken aan de hoeveelheid columns over thuiswerken en zoomen. Maar omdat we dat nog steeds (maar iets minder) doen, blijven ze relevant. Als zij ‘zuigzooms’ beschrijft, weet iedereen wat daarmee bedoeld wordt: het zuigt alle energie uit je. Lees mijn recensie (3 1/2*). Koop bij Bol.

Hoe vind je zélf dat het gaat? (2020)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Hoe overleef je de groepsapp van je werk? Wat is ‘governance’? Waarom zeggen sommige managers ‘dagdagelijks’? Hoe begin je een zakelijke mail? Hoe schrijf je een goede vacature? Moet je nou écht agile werken? Wat trek je aan voor een zakelijke zoomvergadering? Dat is allemaal nog best lastig. Is het niet door het coronavirus, dan wel door break-outsessies, innovaties die handen en voeten moeten krijgen of een hands-on-mentaliteit die nu hands-off moet worden. Gelukkig is er ‘nicht’ Japke-d., in deze ontwrichtende tijd is zij ons baken op het werk én op de thuiswerkplek. Vakkundig leidt ze ons langs brown paper sessies, deep dives en daily scrums. Koop dit boek bij Bol.

Mag ik even iets tegen je aanhouden? (2018)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Waarom praten we zo raar? Waarom vind je ‘passie’ tegenwoordig bij de bakker, hebben volwassen vrouwen het over hun ‘mannetje’ als ze hun volwassen vent bedoelen en komen ze bij de politie ‘ter plaatse’ in plaats van dat ze ergens arriveren? Gek wordt een mens ervan! Gelukkig hebben we nicht Japke-d. , die zich hier samen met ons hooglijk over verbaast en telkens weer de juiste vragen stelt. Want waarom eigenlijk al dat Engels? Hoezo zeggen we ‘cashback’ als we ‘geld terug’ bedoelen? Wat komt er voor taal uit de oven van Heel Holland Bakt? Waarom klinken jeukwoorden als ‘living’ en ‘master bedroom’ op Funda ineens wel lekker? Op rake en uiterst geestige wijze neemt nicht Japke-d. onze taal onder de loep: de grootste taalergernissen, maar ook de pareltjes. Een heerlijk stukje taalbeleving. Koop dit boek bij Bol.

Werken doe je maar thuis (2018)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Hoe overleef je kantoor? Iedereen die er weleens gewerkt heeft, weet dat dat bijna onmogelijk is. Als je al een flexplek hebt weten te veroveren, moet je vaak eerst naar de managementpraatjes van je baas luisteren, áls je die al kan verstaan door alle herrie van je collega’s – kantoor is vaak de hel. Daarom dit boek. Hierin staan de beste tips voor op je werk handzaam op een rij. ‘Nicht’ Japke-d. laat niet alleen zien hoe je vergaderingen, heidagen en afscheidsborrels doorstaat, maar ook of je slippers aan mag op kantoor en of je nou wel of niet moet zoenen op de nieuwjaarsreceptie. Het beste advies? Weg met de flexplek en werken doe je maar thuis! Dit boek is onmisbaar voor elke kantoortijger. Koop dit boek bij Bol.

Ga lekker zélf in je kracht staan (2017)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Flexwerken, punten op de horizon, centraal stellen, scrummen en agile werken: we worden elke dag overspoeld door kantoorclichés op ons werk. Maar worden we daar nou beter van, vraagt ‘nicht’ Japke-d. zich af. Is het nou wel zo goed om ‘lean’ te zijn of om te durven dromen? Werken zelfsturende teams? Moeten de neuzen eigenlijk wel dezelfde kant op? En is succes écht een keuze? Ze rekent af met de ergste en hardnekkigste trends en laat zien hoe het óók kan op kantoor. Vroeger was de klant nog gewoon koning. Tegenwoordig ‘staat hij centraal’ of erger nog: wordt hij ‘centraal gezet’. “Ik weet niet waar dat is misgegaan en wie ermee begonnen is; ik weet wel dat het behoorlijk druk geworden is op Centraal. Want niet alleen de klant staat daar tegenwoordig, ook ‘de leerling’, ‘de burger’, ‘de docent’, ‘het kind’, ‘de verbinding’ en dan was er nog dat seminar waar laatst ‘uw uitdaging’ centraal stond “. Koop dit boek bij Bol.

Uitrollen is het nieuwe doorpakken (2016)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: Tackelen, pitchen, inkoppen, stuurgroepen en klankborden. Maar ook innovatie, corebusiness en sabbatical: het leven op kantoor is een woud van jeukwoorden. Managers die de regie pakken om hun collega’s in hun kracht te zetten, kwaliteitsbewakers die uitdagingen aanvliegen, professionals die processen aanjagen, gamechangers met een can-do-mentaliteit, gedreven teamplayers die trajecten ingaan en stakeholders die in een constante dialoog met je willen zijn. Nicht Japke-d. verzamelde de ergste jeukwoorden op kantoor en laat zien hoe het wél moet. Koop dit boek bij Bol.

Survivalgids voor de kantoorjungle (2015)

Nog niet gelezen dus flaptekst!: ‘Nicht’ Japke-d. is onze gids in het universum waar velen van ons hun dagelijks leven slijten: het kantoor. Ze leert ons hoe je omgaat met de snelle jongens van sales, de nerds van automatisering, de drammerige baas en die indrukwekkende collega tegen wie je niets durft te zeggen. Ze laat ons niet alleen zien hoe je zonder kleerscheuren assessments, heidagen en afscheidsborrels overleeft, maar ook hoe je op kantoor de feestdagen kunt vieren of het wk voetbal. Vergaderen, ziekmelden, salarisonderhandelingen, overwerken, glazen plafonds, haperende kopieermachines: alle aspecten van het avontuurlijke leven in de kantoorjungle komen aan bod. Koop dit boek bij Bol.

Gids voor de kantoorjungle (2013)

Uit mijn recensie: In 2019 kwam er eindelijk een nieuwe druk uit van de allereerste bestseller van Japke-d., die altijd de idiote gebruiken op kantoor en vooral het jargon op de hak neemt. Het boek staat boordevol heerlijk gechargeerde typetjes die je in de kantoortuin, oftewel de kantoorjungle tegenkomt, maar neemt ook de typische gebruiken onder de loep. Ons gedrag bij de koffie-automaat bijvoorbeeld, het kantoortoilet en de kantoortaal. Ik heb me vooral vermaakt met typetje ‘De Carrièretijger’ en zijn sjampoepel (champagne?). Natuurlijk was hij een ‘hipo’, en speelde hij polo om een wit voetje bij de baas te halen. Wat hij doet? Toegevoegde waarde leveren! Ook de bijbehorende Wist-u-dat? is leuk, ik kan bijna niet geloven dat het waar is: hoe meer uren je werkt, hoe vaker je sex hebt. Lees mijn recensie (3 1/2*). Koop dit boek bij Bol.

Verantwoording

(Deze informatie komt uit denuk.nl, Bol.com, Managementboek.nl, LinkedIn.)

Meer weten over mijn familie?

In januari 2023 (update november 2025) stelde ik neef Menno Lanting voor.
En in februari (update maart 2026) nicht Jitske Kramer.
In maart was de beurt aan neef David Graeber.
April was voor nicht Naomi Klein.
In mei stelde ik neef Joris Luyendijk voor.
En in juni nicht Margriet Sitskoorn.
In juli was de beurt aan neef Daniel Pink.
Augustus was voor nicht Mariana Mazzucato.
In september stelde ik oom Jos Burgers voor.
En in oktober (update maart 2026) nicht Danielle Braun.
In november was de beurt aan oom Stephen R. Covey en zijn kinderen.
December was voor nicht Brené Brown.
In januari 2024 stelde ik neef Martin van Staveren voor.
En in februari (update maart 2026) nicht Japke-d. Bouma.
In maart was de beurt aan neef Walter Isaacson
April was voor nicht Kate Raworth.
In mei stelde ik neef Raymond de Looze voor.
En in juni (update maart 2026) nicht Roos Vonk.
In juli was de beurt aan oom Daniel Kahneman.
Augustus was voor nicht Rita McGrath.
In september stelde ik neef Berthold Gunster voor.
En in oktober nicht Barbara Baarsma.
In november was de beurt aan neef Adam Grant
December was voor nicht Susan Cain
In januari 2025 stelde ik neef Kees Klomp aan je voor.
En in februari nicht Nadine Maarhuis.
In maart was de beurt aan oom Robert Cialdini
April (update november 2025) was voor tante Jane Goodall
In mei stelde ik neef Jaap Bressers aan je voor
En in juni nicht Babette Porcelijn.
In juli was de beurt aan mijn neef Yuval Noah Harari
Augustus was voor nicht Robin Wall Kimmerer
In september (update februari 2026) stelde ik neef Rutger Bregman aan je voor
En in oktober nicht Roxane van Iperen
In november was de beurt aan neef Roman Krznaric.
December was voor tante Carol Dweck.
In januari 2026 stelde ik neef Hans van der Loo aan je voor.
En in februari nicht Katja Staartjes.

Geplaatst in Maatschappij, management | Tags: #LoveMyJob, Een vrouw als baas geeft alleen maar gezeik, Familie, Japke-d. Bouma, Survivalgids voor de kantoorjungle | Plaats een reactie

Familie: ‘nicht’ Roos Vonk

Geplaatst op 4 maart 2026 door estroocloeck

Ken je dit? Vroeger had je de posters van je favoriete popsterren aan je muur hangen. En nog steeds wil je naar al hun concerten. Je gaat naar alle films van je favoriete filmster. Je leest alles over ze en volgt ze op sociale media. Ze voelen als familie. Ja, dat heb ik ook, met mijn favoriete auteurs. Ik lees al hun boeken zonder recensies te lezen. Ik abonneer me op hun nieuwsbrieven en sociale media. Ze zijn familie, hun foto’s hangen aan de muur. Ik stel elke maand een nieuw familielid aan je voor. Deze maand is dat mijn ‘nicht’ Roos Vonk.

Waar schrijft ‘nicht’ Roos Vonk over?

‘Nicht’ Roos heeft het in al haar boeken over ons ‘zelf’. Over ons ego, over zelfkennis, ego, zelf-affirmatie, ego, en alles wat daar in brede zin mee te maken heeft. Wat altijd terugkomt in haar schrijfsels is de spindoctor, het ego, ons psychologisch afweersysteem, ons ego, onze verhalenverteller, en steeds weer ons ego. En ook ‘slijmen’, bij de baas bijvoorbeeld. Daar heeft ze extra onderzoek naar gedaan. Dat alles, maar vooral het ego, levert héél herkenbare voorbeelden in al haar boeken op!

Heeft ‘nicht’ Roos Vonk andere zakelijke activiteiten?

‘Nicht’ Roos is hoogleraar op de Radboud Universiteit. Twee dagen per week besteedt ze aan het doceren aan de diverse jaarlagen studenten in aspecten van de sociale psychologie, én doet ze onderzoek op het gebied van zelfwaardering en zelfverheffing, mens-dier relaties en empathie met dieren, sociale dominantie-oriëntatie en systeem-rechtvaardiging, en gedragsverandering en weerstand. De resterende tijd is ze zelfstandige en geeft ze lezingen en webinars, schrijft ze columns, doet podcasts, en wat al niet meer.

Hoe ziet het persoonlijke leven van ‘nicht’ Roos Vonk er uit?

Roos is in 1960 geboren in Leiden en groeide op in het oosten van het land. Ze ging in Ede naar de basisschool (de bijzondere Calluna school) en daarna in Wageningen naar het VWO. ‘Nicht’ Roos studeerde daarna in Leiden, waar ze ook promoveerde. Ze bleef daar nog 13 jaar om research te doen, te doceren en promovendi te begeleiden. Daarna ging ze naar de Radboud Universiteit in Nijmegen waar ze sinds 1999 werkt.

De interesse in mens-dier relaties is opvallend, en nicht Roos is zeer fel en betrokken hierbij. Zo was ze 3 jaar voorzitter van Wakker Dier. In 2010 was ze initiator en coördinator van een pleidooi voor een meer duurzame veehouderij van meer dan honderd Nederlandse hoogleraren uit diverse disciplines. In het pleidooi werden problemen van uitstoot van broeikasgassen, effecten van te veel mest/stikstof, dierziekten (bv. Q-koorts) en dierenwelzijn uitvoerig beschreven. In haar voor-laatste boek, ‘Mijn ego heeft altijd gelijk’ komt deze mens-dier relatie ook aan bod.

Ze is natuurlijk fan van Frans de Waal en kritisch op ons antropo-centrisme. En zo grappig: ze houdt zelf dieren: kippen. Ze vraagt zich ook regelmatig af hoe we de manier waarop we met dieren omgaan moreel kunnen verantwoorden. En zullen we in de toekomst als criminelen worden gezien? Veel van haar berichten gaan over natuur, duurzaamheid en biodiversiteit. Maar ze heeft ook veel verrassende posts, zoals eentje die Dela quote, met: ‘als je ook ná de dood duurzaam wil zijn, laat je je composteren, i.p.v. begraven of cremeren’. Ze is ook (natuurlijk) ook behoorlijk politiek geëngageerd met een duidelijk linkse signatuur. Ik volg haar op BlueSky, daar zit ze heel veel op.

Welke boeken schreef ‘nicht’ Roos Vonk?

Nicht Roos schreef tussen 2006 en 2026 9 boeken, plus een ‘omnibus’, een bewerking van haar eerste 2 boeken. Ik las er drie van, schreef daar recensies over, en schreef van één ook nog een Impressie. De rest staat uiteraard op mijn TBR. Ze is tenslotte familie!

O nee, dit gaat over mij (2024)

Uit mijn recensie: Ha ha ja, dit gaat over mij! Dat dacht ik regelmatig toen ik de nieuwste bundel van Roos las. Het is een selectie uit de columns voor Psychologie Magazine van de laatste 5 jaar. Ik lees het PM niet, en vond de stukjes (dus) verrassend, vaak lekker pittig, soms hilarisch maar altijd leerzaam. Roos, hoogleraar sociale psychologie, put voor haar columns vaak direct uit allerlei onderzoek, maar ook geeft ze ons regelmatig haar, uiteraard in haar vakgebied gefundeerde, mening. Een bijzonder grappige column gaat ook over onzekerheid, nu die bij mannen over de grootte van hun penis. Haar tip? Blijf weg van porno … en vlees. Lees mijn recensie (3 1/2 *) | Koop bij Libris

Mijn ego heeft altijd gelijk (2023)

Uit mijn recensie: ‘Nicht’ Roos laat ons zien hoe het komt dat we onszelf, elkaar en de wereld niet écht zien, maar een beeld hebben dat beïnvloed wordt door ons ego. Dat beïnvloeden gebeurt in ons onbewuste, we merken er vaak niets van. Roze bril. Zelfbedrog. Zijn we dan machteloos? Nee, je kunt er wel iets tegen doen: met zelfacceptatie en zelfcompassie. Zo kom je tot zelfkennis. En red je de planeet …Ehhh, wat? Red je de planeet? Jazeker. Het boek leidt ons in diverse hoofdstukken die allemaal over ons individuele, vaak onbewuste gedrag gaan, naar het effect wat dat gedrag heeft in groepen en in onze samenleving. En daarmee naar het effect op onze planeet, op onze omgang met andere soorten. Een boeiend betoog in een prima boek! Lees mijn recensie | Koop bij Libris | Koop mijn Samenvatting

Sociale psychologie (5de druk – 2022)

(Roos deed de redactie). Flaptekst: Hoe vormen mensen zich een beeld van anderen? Wat is de rol van stereo typen en vooroordelen? Hoe kun je groepsbeslissingen en -prestaties verbeteren? Wanneer helpen mensen elkaar en waarom? Deze en nog veel meer vragen over hoe mensen elkaars gedrag, gedachten en gevoelens beïnvloeden, worden beantwoord in dit boek. Naast wetenschappelijke theorieën worden ook prikkelende experimenten en herkenbare situaties beschreven uit het dagelijks leven en de actualiteit. Aan de orde komen onder meer: zelfbeeld, eerste indrukken, aantrekkingskracht en relaties, beslissen, beïnvloeding, groepsgedrag, stereotypen en pro- en antisociaal gedrag. De hoofdstukken in dit boek zijn geschreven door Nederlandse en Vlaamse hoogleraren en deskundigen. Op mijn TBR! Koop bij Bol.

Je bent wat je doet (geheel herziene editie – 2019)

Wie kent het niet: je neemt je iets voor en er komt niets van terecht. We willen wel maar het komt er niet van. ‘Later’, zeggen we dan. En we sjoemelen vrolijk door. Dat dit een bekend probleem is, bleek wel uit het succes van de bestseller ‘Je bent wat je doet’, die in 2019 geheel herzien is. Met humor en veel voorbeelden laat nicht Roos zien hoe we onszelf in de weg zitten en de regie over ons leven in handen kunnen nemen. Als leesboek biedt ‘Je bent wat je doet’ een boeiende kijk op de kronkels van de mens, maar het is ook een werkboek met tips en opdrachten om het beste uit jezelf te halen. Heb je gewacht op het goede moment om je leven ter hand te nemen? Dít is het: aan de slag! En ja, ik zette het direct op mijn TBR! Koop bij Bol.

Collega’s en andere ongemakken (2015)

Niets menselijker dan de mens op de werkvloer. Bazen dekken zich in met onbegrijpelijk taal, charismatische salesmanagers verkopen kletskoek per kilo, een narcistische collega die jouw idee pikte krijgt de promotie waar jij op zat te wachten. En jij? Jij wilt gewoon leren van kritiek. Totdat je het krijgt. Met veel kennis van zaken en met scherpe observaties laat nicht Roos onze psychologische valkuilen op de werkvloer zien: van macht en seks tot zelfoverschatting en faalangst, van hypocrisie en kuddegedrag tot roddelen en afschuiven. Met de inzichten uit dit boek kun je het beste uit je collega’s halen, maar ook uit jezelf, want: een goede collega begint bij zichzelf… En ja, ik zette het direct op mijn TBR! Koop bij Bol.

Liefde, lust en ellende (2013)

Verliefdheid, de jacht op de ware, bindingsangst, verleiding, ruzie en liefdesverdriet: de liefde houdt ons allen bezig. In Liefde, lust en ellende presenteert nicht Roos prikkelende inzichten en herkenbare observaties op basis van ervaring en wetenschappelijke kennis. Scherp, luchtig en onderhoudend ontkracht Roos valse wijsheden en clichés over de liefde en geeft treffende eyeopeners. Ze biedt relativering – een knipoog, een ruimere blik, een andere wending – en geeft tips over bijvoorbeeld daten, man-vrouw verschillen, seks, trouw en schoonfamilie. Voor de vernieuwde editie van 2016 zijn nieuwe hoofdstukken en nuttige tips toegevoegd. En ja, ik zette ook deze op mijn TBR! Koop bij Bol.

De eerste indruk (2006 – herzien in 2017)

Als je iemand voor het eerst ontmoet, heb je binnen een halve minuut een indruk. Maar is die eerste indruk altijd de beste? Waarom is er soms meteen een klik? Wat is de rol van vooroordelen? Is lichaamstaal echt doorslaggevend? En hoe kom je goed over bij een sollicitatie of een date? We vormen voortdurend indrukken van anderen en anderen doen dat ook bij ons. In ‘De eerste indruk’ ontrafelt nicht Roos beide aspecten van indrukvorming aan de hand van wetenschappelijk onderzoek en herkenbare voorbeelden. In de volledig vernieuwde editie van 2017 komt ook aan bod hoe we online indrukken vormen en hoe we onszelf presenteren via sociale media. Oeps, staat nog steeds op mijn TBR! Koop bij Bol.

Ego’s en andere menselijke gebreken (2011)

Dit is een e-book wat bestaat uit Ego’s en andere ongemakken en Menselijke gebreken voor gevorderden (zie hieronder). Een digitale verzameling psychologische columns en korte artikelen die je in elke volgorde kunt lezen. Dit is te danken aan een systeem van links die op elke pagina de lezer verwijzen naar andere pagina’s waar iets over het onderwerp staat. Op deze manier hoeft het e-book dus niet lineair gelezen te worden. In plaats van referenties zoals in de papieren boeken, bevat dit e-book ook links naar artikelen, YouTube-films en achtergrondinformatie op internet. BELANGRIJK: vanwege het kleurgebruik (illustraties, aanklikbare links naar internet) is dit e-book het best te lezen op tablets met internetverbinding zoals de iPad en op de pc of laptop, beter niet op ereaders. Ik zette dit boek niet op mijn TBR, want eentje al gelezen. Koop bij Bol.

Menselijke gebreken voor gevorderden (2011)

Uit mijn recensie: Hoezo voor gevorderden? vroeg ik me af. Dat zit zo: Roos refereert in elk stuk de verschillende psychologische theorieën naar de vermelding elders in het boek én naar de betreffende column in haar vorige boek: Ego’s en andere ongemakken, wat psychologie voor beginners zou zijn. Is dit boek dan ingewikkeld? Nee zeker niet, het is heel toegankelijk geschreven met goede uitleg en heel aansprekende en grappige voorbeelden. En als je dus meer wil weten over een bepaald ‘gebrek’ kun je heel snel verder de diepte in. Slim bedacht! Psychologie lijkt een vakgebied te zijn waarin we wel steeds méér weten over hoe ons brein nu eigenlijk werkt, maar waarin iets oudere theorieën niet snel onzin blijken te zijn. Lees mijn recensie (4 *). Koop bij Bol.

Ego’s en andere ongemakken (2006)

We herkennen vaak wel de opgeblazen ego’s van anderen, maar niet die van onszelf. Treffend beschrijft nicht Roos de dwalingen van de menselijke geest, zoals de illusie dat je later wél tijd hebt, waarom seks op economie lijkt, waarom slijmen werkt, hoe machtige mensen hun realiteitszin verliezen, hoe bonussen het ego behagen en de wijsheid ondermijnen, waarom politici discussiëren over besluiten die ze allang genomen hebben, waarom mensen volharden in onbeantwoorde liefdes, waarom brainstormen effectief líjkt maar het niet is, waarom ‘jezelf zijn’ zo moeilijk is, en vele andere herkenbare psychologische verschijnselen uit het dagelijks leven.
Bundel columns. Op mijn TBR! Koop bij Bol.

Andere publicaties:

The cognitive representation of persons. A multivariate study of implicit personality theory, impression formation, and person judgments (proefschrift Universiteit Leiden), 1990
Vonk, R. (1998). The slime effect: Suspicion and dislike of likeable behavior toward superiors. Journal of Personality and Social Psychology, Vol 74(4), Apr 1998, 849-864.
Neff, K. D., & Vonk, R. (2009). Self‐compassion versus global self‐esteem: Two different ways of relating to oneself. Journal of personality, 77(1), 23-50.
Vonk, R., Radstaak, M., De Heus, P., & Jolij, J. (2019). Ironic effects of feedback on contingency of self-worth: Why self-reports of contingency are biased. Self and Identity, 18(2), 183-200.
Stel, M., Van Baaren, R. B., & Vonk, R. (2008). Effects of mimicking: Acting prosocially by being emotionally moved. European journal of social psychology, 38(6), 965-976.
Vonk, R. (1996). Negativity and potency effects in impression formation. European Journal of Social Psychology, 26(6), 851-865.
Vonk, R. (1999). Impression formation and impression management: Motives, traits, and likeability inferred from self-promoting and self-deprecating behavior. Social Cognition, 17(4), 390-412.
Heijmer, T., & Vonk, R. (2002). Effecten van een regionaal accent op de beoordeling van de spreker. Nederlands Tijdschrift voor de Psychologie, 57, 108-113.

(Deze informatie komt uit Roos’ LinkedIn, Wikipedia, eigen website en Bol.com)

Meer weten over mijn familie?

In januari 2023 (update november 2025) stelde ik neef Menno Lanting voor.
En in februari (update maart 2026) nicht Jitske Kramer.
In maart was de beurt aan neef David Graeber.
April was voor nicht Naomi Klein.
In mei stelde ik neef Joris Luyendijk voor.
En in juni nicht Margriet Sitskoorn.
In juli was de beurt aan neef Daniel Pink.
Augustus was voor nicht Mariana Mazzucato.
In september stelde ik oom Jos Burgers voor.
En in oktober (update maart 2026) nicht Danielle Braun.
In november was de beurt aan oom Stephen R. Covey en zijn kinderen.
December was voor nicht Brené Brown.
In januari 2024 stelde ik neef Martin van Staveren voor.
En in februari nicht Japke-d. Bouma.
In maart was de beurt aan neef Walter Isaacson
April was voor nicht Kate Raworth.
In mei stelde ik neef Raymond de Looze voor.
En in juni (update maart 2026) nicht Roos Vonk.
In juli was de beurt aan oom Daniel Kahneman.
Augustus was voor nicht Rita McGrath.
In september stelde ik neef Berthold Gunster voor.
En in oktober nicht Barbara Baarsma.
In november was de beurt aan neef Adam Grant
December was voor nicht Susan Cain
In januari 2025 stelde ik neef Kees Klomp aan je voor.
En in februari nicht Nadine Maarhuis.
In maart was de beurt aan oom Robert Cialdini
April (update november 2025) was voor tante Jane Goodall
In mei stelde ik neef Jaap Bressers aan je voor
En in juni nicht Babette Porcelijn.
In juli was de beurt aan mijn neef Yuval Noah Harari
Augustus was voor nicht Robin Wall Kimmerer
In september (update februari 2026) stelde ik neef Rutger Bregman aan je voor
En in oktober nicht Roxane van Iperen
In november was de beurt aan neef Roman Krznaric.
December was voor tante Carol Dweck.
In januari 2026 stelde ik neef Hans van der Loo aan je voor.
En in februari nicht Katja Staartjes.

Dit delen:

Geplaatst in psychologie | Tags: ego, Familie, Mijn ego heeft altijd gelijk, O nee dit gaat over mij, Roos Vonk | Plaats een reactie

Familie: ‘nicht’ Danielle Braun

Geplaatst op 3 maart 2026 door estroocloeck

Waar schrijft ‘nicht’ Danielle Braun over?

Cultuur, bedrijfscultuur om precies te zijn. En hoe je dat in kaart brengt en verandert. Verandermanagement dus. En natuurlijk ook leiderschap. Dit alles onder de verzamelnaam Corporate antropologie. Kenmerkend voor haar boeken is de vergelijking tussen cultuur bij bedrijven, en die bij verre, vreemde volken. Bedrijven kunnen leren van wat die volken al weten. Vergaderingen worden kampvuurgesprekken. Het bedrijf wordt een tribe. En alle rituelen die bij de cultuur van zo’n volk horen, vinden we ook, in een of andere vorm, bij bedrijven terug. En als dat niet zo is … is er dus een probleem. Maar ook: veel wat er in ons eigen privé leven gebeurt, zien we in één of andere vorm bij bedrijven terug. Denk aan een huwelijk (fusie) en scheiding (ontvlechting). Aan samenleven (samenwerken) en vreemdgaan.

Heeft ‘nicht’ Danielle Braun andere zakelijke activiteiten?

Danielle is oprichter van de Academie voor Organisatiecultuur, en adviseert met haar team bedrijven en overheden. De Academie organiseert ook leergangen voor allerlei onderdelen van de Corporate antropologie. Denk aan kampvuurgesprekken, ranking, Deep Democracy.

Daarnaast is ze een zeer veelgevraagde spreker op seminars en andere bijeenkomsten. Ook organiseert ze grootschalige events, waarbij er méér sprekers zijn. Zo is daar het event Luchtkastelen, wat gaat over de kracht van verhalen, met een zeer passende locatie: de Efteling!

Hoe ziet het persoonlijke leven van ‘nicht’ Danielle Braun er uit?

Nicht Danielle studeerde culturele antropologie aan de VU, en promoveerde in 1996 aan diezelfde VU op corporate antropologie. Haar promotie-onderzoek ging over de politie-organisatie. In die tijd werkte ze als adviseur bij de politie, en als senior consultant bij EY. Ze vervolgde haar carrière als bestuurder bij het COA en als topambtenaar bij de gemeente Huizen.

In 2003 begon ze voor zichzelf als adviseur en spreker, en in 2013 richtte ze de Academie voor Organisatiecultuur op. Ze was columniste voor diverse bladen en deed een theatertour. Ook had ze een talkshow: Double Date. Ze werkte samen met Jitske Kramer, en schreef met haar 2 boeken.

Ook werkte Danielle veel samen met antropoloog/ journalist Joris Luyendijk en met psychiater Esther van Fenema.

Spreken doet ze overal: kleine zaaltjes, grote podia, kerken en …. in het bowlingcentrum.

Wat valt op aan Danielle? Haar reizen! Als antropoloog én privé reist Danielle naar alle uithoeken van de wereld. Haar foto’s van Oezbekistan waren zo gaaf, dat ik zelf ook die kant op ging. Ook opvallend is haar serie ‘rare beestjes’ op LinkedIn. Zo leren we het rare en gekke waarderen.

Danielle is getrouwd met Marleen en heeft 2 kinderen. Vaak zie ik op LinkedIn ook foto’s van de prachtige reizen die zij samen maken.

Welke boeken schreef ‘nicht’ Danielle Braun?

Danielle schreef tussen 2015 en 2026 7 boeken. Ik las en recenseerde er 6, en schreef van 1 een Samenvatting! Die ene ongelezene is de ‘oude’ versie van Da’s gek, en gote kans dat ik die tóch nog ga lezen, ook al is er een nieuwe versie! Je bent familie, of niet.

In voor-en tegenspoed (2025)

Da’s gek (2024)

Hoe vaak had jij vandaag al een oordeel over iets? Over iets dat je raar vond, of ongewoon? Da’s gek neemt je mee op reis en laat je met de blik van een antropoloog kijken naar de wereld, naar de zorg, naar werk en naar relaties tussen mensen. In 25 verhalen geeft Danielle Braun antropologische levenslessen, met daarbij prikkelende vragen. Door haar frisse blik op de mens raak je prettig in de war en wordt je leven nooit meer hetzelfde. Je maakt kennis met het tegendraadse vogeltje Harry, leert hangen in het ‘ondertussen’, gaat paradijsvogels waarderen en leert ‘bubbel-polygaam’ en ‘radicaal-realistisch’ te zijn. Elk verhaal sluit af met antropologische tools en reflectieve vragen voor thuis en op je werk. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

Patronen (2021)

Patronen. Ze zijn er altijd en overal. Landen en volkeren hebben eigen patronen, ingebed in oeroud geloof, in de volkscultuur en in oude rituelen en waardesystemen. Organisaties hebben patronen die samenhangen met hun ontstaansgeschiedenis en hun product of dienst. Families hebben patronen die van generatie op generatie worden doorgegeven. En ook ieder individu heeft een patroon: een samenhangend persoonlijk systeem van overtuigingen en gedrag. Je kunt aan patronen allerlei namen geven: je kunt spreken van een systeem, cultuur, fractaal patroon of organisatie-DNA … Hoe je ze ook noemt, belangrijk is dat je ze leert herkennen. Lees mijn recensie | Koop bij Libris

Tribaal kantoorgedoe (2020)

We willen zo graag verlicht zijn. Democratisch, rationeel, meelevend, open, transparant. Maar dat zijn we nog maar heel kort. We zijn homo sapiens. Tribale wezens. Onze prefrontale cortex is nog maar kort geleden ontstaan. Als het spannend is, schakelen we over op ons oerbrein, reptielenhoofd, mammoetjagersinstinct. In kantoorpanden nemen we ons tribale wezen mee. Regelmatig popt het op. Dan stelen we paperclips, duiken het archief in met de sexy baas, declareren we extra kilometers, pesten we de nieuwe collega met een raar Drents accent weg. Verzameling columns. Lees mijn recensie | Koop bij Bol

Building Tribes (2018)

Uit mijn recensie: Hoe schep je een excellente cultuur, hoe maak je een tribe van je organisatie, welke antropologische lessen kun je toepassen als leider, veranderaar, consultant? Voor dit boek reisden Danielle en co-auteur Jitske Kramer de wereld over om in verschillende culturen antwoorden te vinden op veelgehoorde organisatievraagstukken. Via prachtige verhalen maak je kennis met leiders, tribe-leden en veranderaars van over de hele wereld. Je neemt plaats op hun stoel en kijkt hoe ze dialogen voeren, besluiten nemen en van een groep mensen een tribe maken. De auteurs interviewden o.a. op Sumatra de kleindochter van een Batakkoning over koppensnellen (en concurrentie in de boardroom) … Lees mijn recensie | Koop bij Bol.

Da’s gek (2018)

Hoe vaak had jij vandaag al een oordeel ergens over? Vond je iets raar, of ongewoon? In Da’s gek neemt Danielle je mee op reis en laat je met de blik van een antropoloog kijken naar werk, relaties en zelfs naar wat we tussen de lakens doen. Daarbij betoogt ze dat ‘normaal’ soms best gek is, en ‘gek’ soms behoorlijk normaal. Of iets gek is hangt af van de context. In twintig verhalen geeft ze antropologische levenslessen, met daarbij prikkelende, reflectieve vragen. Door haar frisse blik op de mens raak je prettig in de war, je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Je wordt, kortom, zelf een beetje antropoloog. Van je eigen leven. Dit boek staat nog op mijn leeslijst. Koop dit boek bij Bol.

De Corporate Tribe (2015)

In zo’n dertig meeslepende verhalen wordt een andere blik op organiseren en organisaties gegeven. Exotisch, maar met praktisch toepasbare denkwijzen, tips en verandermodellen. Door het lezen raak je prettig in de war én goed toegerust met een antropologische blik en een gereedschapskist om met de eigen organisatiecultuur of die van klanten aan de slag te gaan. Danielle en co-auteur Jitske Kramer gaan op zoek naar de onderstroom van organisaties, de bezieling, de mogelijkheden voor natuurlijke transitie en de soms bizarre rituelen die maken dat samenwerken, leiden en veranderen lastig, maar zeker niet onmogelijk is. Wie dit boek leest, wordt een beetje antropoloog en kijkt nooit meer hetzelfde naar organisaties. Lees mijn recensie | Koop dit boek bij Bol | Koop mijn Samenvatting.