Het is oorlog, maar niemand die het ziet – zorgwekkende thriller

Recensiefoto Oorlog oudCyber-risico’s, sja hoe belangrijk is dat eigenlijk? Voor ons kleine landje, en voor ons zelf. Je leest wel eens wat, over hackers, over China die de kennis van ASML steelt, over afluisterpraktijken. Maar dat raakt ons niet. Toch? Na het lezen van dit boek denk je daar wel anders over. En dat is nodig, want er zijn maar weinig mensen die de dreiging ervan echt begrijpen.

Niet voor niets start het boek ‘Het is oorlog maar niemand die het ziet’ van Huib Modderkolk met een bijeenkomst in 2015 van de hoofden van de veiligheidsdiensten met Rutte, waarin deze wel de noodzaak van actie onderschrijft, maar er geen geld voor beschikbaar stelt. Zorgwekkend!

Belangrijk dus, cyber. Maar ook moeilijk te begrijpen, toch? Nee hoor! De auteur heeft een ongelofelijk knappe prestatie geleverd om deze behoorlijk technische problematiek heel helder en jargon-vrij op te schrijven. Dit boek is daardoor voor iedereen makkelijk te lezen, hier hoef je geen IT-kennis voor te hebben. Makkelijk, en ook spannend! Het leest als een thriller, inclusief cliffhangers: ‘….en zien ze iets wat ze niet voor mogelijk hadden gehouden…’(einde hoofdstuk). Mijn eerste reactie na pas een paar bladzijden gelezen te hebben: het lijkt wel een boek van Joris Luyendijk! En dat blijkt geen toeval te zijn, in het dankwoord wordt Joris genoemd als adviseur, ‘waardoor het boek leesbaarder en urgenter werd’. Aha!

De auteur beschrijft een aantal bekende en minder bekende anekdotes èn de diverse onderzoeken die hij deed, en eindigt met een waarschuwing.

In deel 1 ‘Wat is er aan de hand’ komt onder andere de ellende met Diginotar aan de orde. Buitengewoon boeiend! Ik heb dit destijds wel zijdelings gevolgd (moet ook wel als IT-auditor) maar de omvang en impact ervan werden mij pas goed duidelijk na het lezen van dit hoofdstuk. De zoektocht naar de oorzaak van de problemen wordt gedetailleerd uitgewerkt, en bij de ontdekking van die oorzaak zei ik hardop: Dit kan niet waar zijn! ’Het was zo koud in de kluis’. Menselijke fout, zoals zo vaak, maar wat je niet verwacht bij dit soort bedrijven.

In deel 2 ‘Wat zijn de gevolgen’ maken we kennis met ‘Robin’, een van de anonieme bronnen van de auteur. Zij vertaalde stukjes tekst voor een Australisch bedrijf dat software bouwt om spraak om te zetten in tekst. Ze krijgt korte fragmenten van Nederlandstalige telefoongesprekken te horen. Het gaat over van alles, tot de volgende vakantiebestemming aan toe. Het lijkt allemaal random, maar na een tijdje ziet ze toch een patroon: ze hoort veel jongeren met een Marokkaanse of Turkse achtergrond; de meeste zijn taxichauffeurs, en komen uit de regio’s Den Haag en Amsterdam. Soms hoort ze zelfs door een computerstem voorgelezen chatberichten. Raar. En dan hoort ze de stem van haar ex-vriend, die met zijn nieuwe vriendin belt. Ze schrikt zich rot, belt hem op om te vragen of hij meewerkt aan haar project. Nee natuurlijk. Dit onderdeel maakt heel goed duidelijk hoe de afluisterpraktijken ons allemaal kunnen raken. Waarom word je afgeluisterd? Door wie? En waar gaan die gesprekken en transcripties heen?

Nog heftiger is het verhaal van de Somalische herder die zijn beide dochters verliest door een Amerikaanse raket gericht op de sim-kaart in de telefoon van een terrorist. Waarschijnlijk op basis van Nederlandse inlichtingen, maar dat is niet zeker omdat de Amerikanen hierover niets willen meedelen. Die terrorist leeft overigens nog. Collateral damage heet dat geloof ik: onschuldige slachtoffers.

Dan deel 3 ‘Waar gaat het naar toe?’ waarin onder andere het verhaal over Russische criminelen die in 2007 geld overboeken van onwetende klanten van de ABN Amrobank. Die transacties zien eruit alsof de klanten het zèlf gedaan hebben. Foetsie is je geld! De truc is een fantastisch goed nagemaakte inlogpagina van de bank, waarop de klanten hun gegevens intoetsen. Ook andere banken zijn het slachtoffer, de schade bedraagt honderden miljoenen. Deze truc kennen we nu, maar wat is de volgende?

In deel 4 ‘Wie gaat ons beschermen?’ lezen we over het referendum over de sleepwet, Fox-IT, en de twijfels van de auteur. Om de samenleving te beschermen tegen spionage en sabotage hebben de veiligheidsdiensten onderzoeksbevoegdheden nodig die een vrije samenleving onder druk zetten. Een democratische regering mag niet hacken, afluisteren of censureren, bepalen wat nepnieuws is en wat niet. Maar de overheden in China en Rusland kennen die aarzelingen niet. Die steunen hun hackers bij hun spionage en sabotage (of geven daar zelfs opdracht toe). De Verenigde Naties probeert tot normen te komen om digitale escalatie tegen te gaan, maar Rusland en China hebben zich hieruit teruggetrokken. Zij spelen het spel met andere spelregels. Dat zet ons op achterstand, maakt ons kwetsbaar. Er gaat geen dag voorbij zonder online schermutselingen, de aanvallen vanuit Rusland zijn het meest volhardend en zorgelijk. Minister Bijleveld noemt dit in 2018 ‘een vorm van oorlog’. Een oorlog die niemand ziet. Wie beschermt ons? De auteur komt weer terug op de bijeenkomst van Rutte. De politiek in ieder geval niet.

Nog niet.

Dit boek kan het inzicht in en de zorgen over beveiliging concretiseren, waardoor er druk op de overheid kan worden uitgeoefend om aandacht en geld te besteden aan cyber-kennis en beveiliging. Zou dat geen mooi resultaat zijn?

In dit boek lees je ook over de relatie tussen de verschillende inlichtingen- of veiligheidsdiensten, niet alleen binnen Nederland (de AIVD en MIVD) maar ook de relatie met de Amerikaanse en Britse inlichtingendiensten. Die relatie is soms prima, dan wordt er goed samengewerkt en informatie uitgewisseld. Maar vaker nog zitten de diensten elkaars bedrijven en overheden te hacken, en dat is minder fraai. Ik maak me dan minder zorgen over de hacks van de Engelsen en Amerikanen dan over die van Rusland (op onze infrastructuur) en China (op onze bedrijven, op jacht naar IP), maar is dat terecht, of juist naïef? Dat is alvast weer een leerpuntje.

Dit boek is heel fijn leesvoer voor iedereen die wel eens wat hoort over cyber-risico’s en privacy, maar het niet zo goed begrijpt of er geen interesse voor heeft (en hiertussen is een correlatie).

Voor ons als burgers dus, die ons zorgen (zouden moeten) maken over onze data en onze privacy. Maar ook voor ons als managers in het bedrijfsleven. Het geeft heel helder weer waar de kwetsbaarheden van bedrijven zitten en wat de impact kan zijn van een hack. Is jouw personeel niet zo ‘beveiligingsminded’ dan zal dit boek ze de ogen openen. Wat aandacht voor continuïteitsmaatregelen zou een mooi gevolg kunnen zijn van het lezen van dit boek. Of gaan we zitten wachten op de volgende paniekreactie als een heel bedrijf wordt platgelegd (zoals de Rotterdamse haven en duizenden andere bedrijven wereldwijd in 2017)?

Het boek leest als een thriller en geeft een heel mooi inkijkje in de onderzoeksjournalistiek: hoe komen de journalisten aan bronnen, wanneer publiceren ze een verhaal, en wanneer niet? Hoe gaan ze om met veronderstelde staatsgeheimen? Interessant is in het nawoord te lezen dat de Nederlandse inlichtingendiensten het boek voor publicatie gelezen hebben, en er delen uit hebben laten verwijderen. Dat maakt je wel nieuwsgierig! Hopelijk lezen we hier dan weer over in het volgende boek.

Ik heb ook wat kritiek: de auteur maakt regelmatig uitstapjes naar het verleden, om verbanden te leggen of achtergronden te verduidelijken. Deze niet helemaal chronologische vertelstijl maakt het boek af en toe wat moeilijk te volgen. In welk jaar speelt deze ontdekking? En was dat voor of na het vorige avontuur? De onderverdeling van die anekdotes in de eerste drie delen (Wat is er aan de hand, Wat zijn de gevolgen, Waar gaat het naar toe?) was voor mij ook niet helemaal helder.

Daarnaast vond ik het lastig de verbanden te zien tussen de verschillende incidenten of schermutselingen en het ene en andere onderzoek. Er gebeurt zovéél, wat is de rode draad?

En natuurlijk het belangrijkste: een thriller heeft over het algemeen een happy end………

Je kunt dit boek voor €9,99 (ePub) kopen bij Managementboek.nl en Bol.com

Verder lezen?

Een andere journalist die uitstekende beken schrijft is natuurlijk Jeroen Smit. Na zijn boeken over ABN Amro (De Prooi) en Ahold (Het drama Ahold) wilde hij nu eens over iets positiefs schrijven, en koos daarvoor Unilever, met de duurzaamheid nastrevende CEO Paul Polman. Net voordat het boek uitkwam vertrok Polman en het lijkt erop dat ook Unilever haar duurzaamheidsambities wat teruschroeft. Hopelijk is Het grote gevecht van Polman niet voor niets geweest! Ik schreef hierover al eerder een recensie. Je kunt dit boek kopen bij Managementboek.nl en Bol.com

Ik noemde al Joris Luyendijk, die vooral bekend is van zijn boek ‘Dit kan niet waar zijn‘, over de Londense bankenwereld. Maar natuurlijk is het allemaal wel waar, en lees je dit uitstekende boek met open mond. Je kunt dit boek kopen bij Managementboek.nl en Bol.com.

Geen journalist, maar wel iemand die de maatschappij kritisch bestudeert, is David Graeber. Hij schreef het boek Bullshit Jobs, wat gaat over de historie van werk (ooit waren we allemaal zelfstandigen, de industriële revolutie veranderde dit, en robotisering verandert het nog meer) en ook over de zin en onzin van sommige functies. Lees mijn recensie, of koop het direct bij Managementboek.nl en Bol.com. Van dit boek heb ik ook een Samenvatting geschreven. Die koop je in mijn eigen shop, of bij Bol.com.

Elly Stroo Cloeck is projectmanager en auteur bij ESCIA. Ze schrijft recensies en samenvattingen van managementboeken, verzorgt managementboek-gebaseerde permanente educatie (kijk ook op 1001managementboeken) èn is jurylid voor ‘Managementboek van het jaar 2020’. Let op: dit boek dingt mee naar die titel, maarrrrrrr……er zijn 6 Juryleden en we lezen 240 titels, dus uit bovenstaande recensie kun je maar hééél weinig afleiden over de plaats van dit boek op de uiteindelijke ranglijst. 

Geplaatst in IT, Maatschappij | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Spelen met samenwerken – Origineel en praktisch.

Recensiefoto SpelenSamenwerkingHoe maak je samenwerkings-problemen bespreekbaar? Je doet gewoon een leuk spelletje! En dan wel een spel wat helemaal is toegesneden op de problematiek, waar je wat van leert, en wat je snel kunt doen. Ik werd helemaal vrolijk van dit uiterst praktische boek, deels omdat de spellen zo leuk zijn, maar ook omdat je er direct mee aan de slag kunt, zonder dure consultants.

Ik heb in 40 jaar in de consultancy heel wat ‘serious games’ voorbij zien komen, maar van de spellen uit het boek Spelen met Samenwerken van Félice de Charro e.a kende ik er maar 1. Dat is niet zo gek, want het merendeel is speciaal voor dit boek ontworpen. Dat maakt dit boek ook nog eens heel origineel.

Het boek geeft 21 vrij korte spellen verdeeld over 6 onderwerpen: Diagnose-spellen, Ambitie-spellen, Belangen-spellen, Relatie-spellen, Organisatie-spellen en Proces-spellen. Voor veel spellen kun je materiaal downloaden, of er wordt uitgelegd hoe je je materiaal zelf kunt maken. Zo’n spel is door de korte duur (10 tot 60 minuten) heel geschikt om voorafgaand aan een vergadering te doen. Ze zijn dus niet te vergelijken met de grote managementgames die een halve of hele dag duren.

Ook heel bijzonder: het boek is duidelijk niet bedoeld om de schrijvers als adviseur of spelbegeleider te promoten. De instructies voor de spelbegeleider zijn zo gedetailleerd, dat ‘iedereen’ binnen het bedrijf of het samenwerkingsverband het zou kunnen. Ik denk dan aan de leidinggevende, of een HR-adviseur. In de inleiding wordt helder uiteengezet hoe je het doel van het spel moet uitleggen, of je tevoren moet aankondigen dat je een spel gaat spelen, of juist niet, hoe je met weigeraars omgaat, en welk soort spel het best past bij een specifieke omstandigheid.

De Diagnose-spellen worden gebruikt om te inventariseren waar in de andere 5 onderwerpen, die condities zijn voor een goede samenwerking, de meeste knelpunten zitten. Voor Ambitie-spellen bijvoorbeeld: als binnen het team nog geen gedeelde ambitie is, ziet men niet dat samenwerken meerwaarde zal opleveren. Bij Belangen-spellen gaat het om het uiteindelijke doel oplossingen te vinden die recht doen aan ieders belang. Enzovoorts. Ook wordt aandacht besteed hoe de spelbegeleider het best kan laten reflecteren na het spel, zodat er nog beter wordt geleerd. Elk spel is gebaseerd op management-theorie, gaat soms over de feitelijke inhoud van het samenwerkingsverband (zoals de Diagnose-spellen) maar vaker ook juist niet en is het daardoor ‘veilig’, terwijl toch duidelijk wordt hoe men beter kan samenwerken.

Elk spel wordt vervolgens gedetailleerd uitgewerkt: hoe lang duurt het, hoeveel deelnemers kunnen meedoen, moeten die deelnemers al met elkaar werken of mogen het ook onbekenden voor elkaar zijn, voor wat voor soort groepen is het spel specifiek geschikt, een stapsgewijze instructie voor de spelbegeleider (“vraag aan de groep om…”, “na drie minuten laat je de deelnemers van plek wisselen”, “het spel is voorbij als…”) en specifieke aandachtspunten voor de spelbegeleider (hoe help je de deelnemers op gang, waar moet je specifiek op letten, hoe ga je om met…), alsmede voorbeeldvragen voor de reflectie. Praktischer kan het niet!

Ik was erg gecharmeerd van het Metaforenspel, wat onder de conditie Ambitie valt. Elke groep moet vragen beantwoorden als: “stel dat de <gedeelde ambitie> een vakantiebestemming was (of een auto) wat zou het dan zijn en waarom?” De reactie is dan bijvoorbeeld: Lille, want het is een mini-Parijs maar heel dichtbij. Met andere woorden, de ambitie is niet te groot (geen Parijs) en realistisch (dichtbij). Of: een Ferrari, exclusief en opvallend. Met andere woorden, de ambitie is heel vooruitstrevend, en als het lukt dan heb je iets geweldigs bereikt. De uitleg in het boek is natuurlijk veel langer en veel duidelijker, en dit lijkt me een superleuke manier om over je doelen te praten.

Ook het spel Lekker Belangrijk, onder de conditie Belangen, vond ik super. Hierbij schrijft elke partij anoniem twee belangen van zichzelf/zijn organisatie op twee kaartjes. Die kaartjes worden allemaal ingenomen, gehusseld, uitgedeeld en daarna mag elke deelnemer een kaartje bij een partij prikken (behalve die van hemzelf, natuurlijk). De volgende deelnemers haalt eerst de foute kaartjes die bij zijn partij hangen weg en prikt daarna zijn ontvangen kaartjes. Het klinkt allemaal heel grappig en het ultieme doel is natuurlijk duidelijk: elkaars belangen herkennen en ook erkennen.

En dan is er het Organisatie-spel met de Marsrover….maar dat moet je zelf maar lezen. En spelen!

Je kunt dit boek voor €29,90 kopen bij Managementboek.nl en Bol.com

Verder lezen?

Ik schreef al dat de spellen zijn gebaseerd op diverse managementtheoriën. Hieronder geef ik voor een aantal spellen de boeken waarin je meer over die theoriën kunt lezen.

Het spel van de Marsrover is gebaseerd op de teamrollen zoals door Meredith R. Belbin gedefiniëerd in Teamrollen op het werk (Team roles at work), uit 2010.  Zijn theorie is wereldberoemd en wordt door veel managers en coaches gebruikt. Ook zijn er veel spin-off boeken over zijn theorie verschenen. Je kunt dit boek voor €28,50 kopen bij Managementboek.nl en Bol.com

Het spel Remmen of Gasgeven is gebaseerd op de adviezen van Daniel Kahneman in zijn Ons feilbare denken (Thinking, fast and slow). Dit gaat over onze voorkeuren en vooroordelen bij besluitvorming. Een supernuttig boek, één van mijn favorieten, lekker dik, 500 pagina’s. Je kunt dit boek voor €12,99 (eBook) kopen bij Managementboek.nl en Bol.com. Heb je niet zo’n zin in dit dikke boek, lees dan mijn Samenvatting van Daniel Kahneman’s Ons feilbare denken, te koop in mijn eigen shop of bij Bol.com.

Het spel Theater van besluit is gebaseerd op Ellis & Fisher’s Small group decision making, helaas niet in het Nederlands vertaald en alleen nog tweedehands verkrijgbaar (o.a. via Bol.com).

Het spel Vier soorten luisteren is gebaseerd op een aantal boeken, waaronder Kaats en Opheij’s Leren samenwerken tussen organisaties, (voor €37,99 kun je een eBook kopen en voor 55,50 een paperback bij Managementboek.nl en Bol.com). Dit boek was Managementboek van het jaar 2013!

Elly Stroo Cloeck is projectmanager en auteur bij ESCIA. Ze schrijft recensies en samenvattingen van managementboeken, verzorgt managementboek-gebaseerde permanente educatie èn is jurylid voor ‘Managementboek van het jaar 2020’. Let op: dit boek dingt mee naar die titel, maarrrrrrr……er zijn 6 Juryleden en we lezen 240 titels, dus uit bovenstaande recensie kun je maar hééél weinig afleiden over de plaats van dit boek op de uiteindelijke ranglijst. 

Geplaatst in Teamwork | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Visies op zorg – herkenbaar en kritisch

Visis op ZorgZorg. Waar hebben we het dan over? Ziekenhuiszorg. Thuiszorg. Mantelzorg. Zorginstellingen. Zorgprofessionals. En zorgmanagers. Zelfzorg. Preventie. Cosmetische ingrepen. Financiering. Kwaliteit. Zorgkosten en zorgpremie. Enzovoorts.

Het boek Visies op zorg van Jo Caris en Theo Poiesz beschrijft op een bijzonder toegankelijke manier de vele aspecten van zorg, en het probleem van het zorgdomein: kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid is alle drie belangrijk maar gaat onderling steeds meer wringen. Marktwerking werkt niet. Of toch wel?

Het boek is vrij dik maar prettig leesbaar met voor mij veel herkenbare situaties en vol fundamentele vragen die we onszelf zouden moeten stellen. Op elke pagina staat er wel een kritische opmerking waar we het niet anders dan mee eens kunnen zijn. Het boek gaat zowel over de gezondheidszorg als de jeugdzorg, hoewel de laatste wat minder expliciet naar voren komt.

Knap is dat de schrijvers de positie van alle betrokken partijen lijken te begrijpen: patiënten, mantelzorgers, artsen, verpleegkundigen, verzekeringsmaatschappijen, gemeenten, de overheid. Hoewel de overheid toch wel de zwarte piet (ik refereer nu aan een kaartspel) krijgt toegespeeld van de huidige, niet bepaald optimale situatie: de slechte implementatie van marktwerking in de zorg is aan haar politici te danken, deze denken alleen aan de korte termijn, tot aan de volgende verkiezingen. Voor hen als beleidsmakers zijn dan ook de aanbevelingen bedoeld die in elk hoofdstuk zijn opgenomen.

Het eerste deel van het boek is supernuttig voor iedereen die wat meer wil weten over de organisatie en financiering van de zorg, en dat zijn we bijna allemaal. Tenslotte betalen we allemaal (teveel?) premie of hebben we goede en minder goede ervaringen met de zorg. Als patiënt willen we hoge kwaliteit en snel geholpen worden aan allerlei soorten kwalen en klachten, als premiebetaler willen we lage kosten. Marktwerking zou een kwaliteit – kosten balans moeten creëren, maar doet dit niet voldoende. Waarom dat zo is wordt helder uitgewerkt.

Het tweede deel verdiept de algemene uitgangspunten en gaat in op een model dat de schrijvers gebruiken om hun stellingen te visualiseren. Elk probleem kun je met idealiter 3 aspecten analyseren (voor de zorg dus kwaliteit, toegankelijkheid en financiering), en die 3 aspecten kun je mooi visualiseren in een kubus met hoogte, breedte en diepte. Dit deel is wat taaier, en hierin vinden we ook vrij veel herhaling met de stellingen uit het eerste deel. De theorie wordt met vele soorten kubussen geïllustreerd, voor mij af en toe moeilijk te volgen, maar dit deel is waarschijnlijk erg boeiend voor hen die daadwerkelijk beleidsmakers in de zorg zijn.

Er worden erg veel onderwerpen geraakt, waaronder dus de marktwerking, maar ook bureaucratie, marketing, welzijn, klantwaarde, etc. De rode draad is niet makkelijk te vinden. Nu is het boek ook bedoeld om de discussie aan te zwengelen en niet om een oplossing te geven, toch was een duidelijker structuur prettiger geweest. Hoofdstuk 15 wordt gepresenteerd als een samenvatting van het geheel, maar daar komen toch vrij veel nieuwe zaken aan de orde. Heel goed aan dit hoofdstuk is het gebruik van conventies, dat zijn onterechte uitgangspunten, vooronderstellingen of vooroordelen, die met argumenten onderuitgehaald worden. Om die argumenten goed te begrijpen heb je wel de eerdere 14 hoofdstukken nodig! Prettig is dat per hoofdstuk conclusies worden getrokken.

De focus van het boek ligt op de noodzaak voor de zorg om te streven naar kwaliteitsverbetering door innovatie. Kostenbesparingen nog verder doorvoeren is een heilloze weg. Voor innovatie is een potje nodig, dat is de winst of het exploitatieoverschot. De auteurs stellen dat winst maken dus niet graaien is (tenzij je het allemaal aan de aandeelhouders uitkeert, lijkt me). Ook zou er best eens aandacht voor de opbrengsten van onze gezondheidszorg kunnen zijn: de productiviteit van een gezonde burger, bejaarden die niet naar een verpleeghuis hoeven maar nog economisch actief zijn.

Mooi is het verbeelden van de zorg als Tragedy of the Commons: de voordelen zijn voor de individuen en de lasten voor het collectief. Dat gaat nooit lang goed (de commons, gemeenschappelijke weiden, werden overbegraasd en waren daardoor voor niemand meer te gebruiken, geen enkele boer wilde de eerste, of de enige, zijn die zijn kudde minder liet grazen). We voelen ons niet verantwoordelijk voor de zorg als collectieve voorziening. Onze houding naar de zorgverzekering lijkt op die van een reisverzekering: je wilt je premie ‘eruit halen’, wat zelfs leidt tot frauduleuze claims voor gestolen camera’s e.d. We willen àlles vergoed hebben, elke ingreep, hoe kostbaar ook, moet ‘natuurlijk’ gratis zijn.

De auteurs geven veel aandacht aan de eigen verantwoordelijkheid voor onze gezondheid en voor preventief handelen, bijvoorbeeld door lifestyle-aanpassingen. Minder vet eten, in plaats van een (gratis, natuurlijk) pil tegen verhoogd cholesterol. Desnoods afgedwongen door boetes, als je blijft snacken! Food for thought, inderdaad. Voor iedereen.

Je kunt dit boek bestellen voor €44,90 bij Managementboek.nl en Bol.com.

Verder lezen?

Een superinteressant en ook maatschappijkritisch boek is ‘De waarde van alles’ van Mariana Mazzucato. Een van de onderwerpen in dit boek is de gezondheidszorg, en dan met name de praktijk van patentering door de farmaceutische industrie. De overheid financiert al het fundamentele onderzoek via universiteiten en instituten, de grote bedrijven vragen uiteindeijk enorme bedragen voor de resulterende medicijnen. Wat klopt hier niet? Ik schreef er een recensie over, want was zeer onder de indruk! Je kunt dit boek bestellen voor €14,99 (eBook) bij Managementboek.nl en Bol.com.

De auteurs van ‘Visies op zorg’ refereren een aantal malen naar Daniel Kahneman’s ‘Ons feilbare denken’, wanneer ze het hebben over de besluitvorming van ons als patiënt / premiebetaler. Dit is een fantastisch boek, dat je zeker moet lezen! Lees meer in mijn recensie! Je kunt dit boek bestellen voor €8,99 (eBook) bij Managementboek.nl en Bol.com. Een dikke pil, dat wel, maar gelukkig is er ook een Samenvatting van in mijn shop.

Elly Stroo Cloeck is projectmanager en auteur bij ESCIA. Ze schrijft recensies en samenvattingen van managementboeken, verzorgt managementboek-gebaseerde permanente educatie èn is jurylid voor ‘Managementboek van het jaar 2020’. 

Geplaatst in gezondheid, Maatschappij | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Achteruitkijken en vooruitplannen #2

Toppyfoto 2019Het is weer de tijd van lijstjes en ik wil niet achterblijven! In 2019 las ik een hele stapel managementboeken, recente èn klassiekers, en schreef er recensies over. Hieronder vind je mijn top 10: de boeken die ik 4,5 of zelfs 5 sterren gaf! Ook licht ik een een tipje van de sluier van 2020 op…..? Zoek je nog wat goede voornemens voor 2020? Ga dan Lekker Lezen èn Efficiënt Leren!

Lees verder

Geplaatst in Boekbespreking, Faction, Gedrag, gezondheid, Innovatie, IT, Maatschappij, Persoonlijke effectiviteit | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kerstwensen!

Kerstkaart 2020

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De wereld is rond – holistisch en optimistisch

Recensiefoto WereldRondVroeger woonden we in ronde dorpen: de kerk, kroeg en winkels in het midden, de huizen eromheen. Dat is optimaal qua afstand. Alles is te belopen. Later ontstond de lintbebouwing, een enkele rij huizen aan de openbare weg. Lekker ver weg van de buren, een grote tuin. Maar ook ver weg van alle winkels, scholen en sportverenigingen, waardoor altijd een auto nodig is. En altijd moet worden gereisd naar het werk, waardoor files ontstaan. Wat ontzettend slecht is voor het klimaat, best duur is door de noodzaak van goede infrastructuur, en afstand creëert tussen jou en de gemeenschap. Lees verder

Geplaatst in Maatschappij, Sustainability | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het afkijkboek –abstracte veranderverhalen met concrete vragen

Recensiefoto AfkijboekJe leert het meest van fouten maken, maar dan wel je eigen fouten. Als je leert van anderen, leer je juist van wat zij goed doen: je kijkt de kunst af. Geen wonder dat de diverse biografieën van succesvolle zakenlieden, en boeken als ‘Good to Great’ zo populair zijn. Wat wèl nodig is, zijn evidente succesverhalen om van te leren, en dat evidente mis ik een beetje in ‘Het afkijkboek’.

Lees verder

Geplaatst in verandermanagement | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Het grote gevecht – verontrustend

Recensiefoto Gevecht2Ik voelde een mix van emoties toen ik dit boek uit had. Spijt dat ex-CEO Polman niet meer heeft kunnen bereiken bij Unilever en bewondering voor zijn inzet. Trots dat dit Nederlandse bedrijf veel meer doet op duurzaamheidsgebied dan ik wist. Maar ook verontrusting, omdat in dit uitstekende, als een thriller lezende boek, de problemen op wereldniveau gedetailleerd worden beschreven. Lees verder

Geplaatst in Sustainability | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Datacratisch werken – het einde van de manager!

Recensiefoto DatacratieStel, je hebt vaak een lekke band. Dan leer je steeds beter bandenplakken. Of je gaat op onderzoek uit, en leert dat er iedere keer glas op je route ligt. Dan haal je regelmatig glas weg en voorkomt zo een lekke band. Of je onderzoekt nog verder en leert dat bij een kroeg op jouw route regelmatig met glazen wordt gesmeten. Dan zorg je dat de horecaman plastic gebruikt op z’n terras.  Lees verder

Geplaatst in IT, Leiderschap, verandermanagement | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Slim zand – Wandelingen met Tijs

Recensiefoto SlimZandIn 1962 krijgt Philips een Amerikaanse stukje gebakken zand in handen: een chip. Nu maken ze zelf ook chips, maar déze chip is volledig machinaal gemaakt. In 1967 produceren ze het prototype van de beste chip-makende machine van die tijd. Ze krijgen de machine echter niet productierijp, en de niet-renderende chipmachinemakers worden uiteindelijk in 1984 in een joint venture gestopt: ASML. Lees verder

Geplaatst in Maatschappij | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen