Recensie: Freakonomics – geweldig leuk

Regelmatig lees ik een ouder boek, en vraag me af: relevant of (inmiddels) rotzooi? Pareltje of papierbak? Freakonomics van Steven D. Levitt en Stephen J. Dubner uit 2005 stond al een tijdje in mijn boekenkast, evenals twee van de drie opvolgers. Opvolgers … dat moet dus een leuk boek zijn (geweest). En dat klopt! Ik leerde er veel van en moest regelmatig hardop lachen. Mijn geliefde snapte er niks van: Waar lees je over? O, over abortus en drugsdealers ….. Ja, een pareltje, nog steeds!

Levitt is econoom, maar houdt zich bezig met het dagelijks leven, stelt zichzelf vragen die een andere econoom zich nooit zou stellen. Die vragen zijn verwerkt in de titels van de hoofdstukken: Wat hebben leraren en Sumo-worstelaars gemeen? Waarom lijkt de Klu-Klux-Klan op een groep makelaars? Waarom wonen drugsdealers nog bij moeders thuis? Waar zijn alle criminelen gebleven? Zeg eens eerlijk: zou je dit ook niet willen weten? Niet alleen zijn de hoofdstuktitels grappig, het hele boek is met veel humor geschreven door econoom Levitt en journalist Dubner. En alles onderbouwd door onderzoek en statistieken.

Het maatschappelijke boek Freakonomics …

… geeft bij elk onderwerp uitgebreid de achtergronden en de cijfers en statistieken weer, en zoekt dan samen met de lezer naar de verklaring voor rare ontwikkelingen. Zo leest het bijna als een detective. Zelfs al krijg je de ‘oplossing’ aan het begin, het hele detectivewerk wordt uitgesponnen om de juistheid van die oplossing te onderbouwen.

Waar zijn alle criminelen gebleven?

Bijvoorbeeld bij de vraag over de verdwijnende criminelen. Dat hoofdstuk begint bij Roemenië anno 1966. Ceaușescu maakt abortus illegaal. Een foetus is het eigendom van de hele samenleving, beargumenteerde deze communistisch dictator die beslissing. Hij wilde bevolkingsgroei. Het geboortecijfer nam inderdaad snel toe. Maar de kinderen die in of na 1966 werden geboren, deden het op alle gebieden slechter dan de kinderen die in 1965 werden geboren: hun schoolresultaten waren minder, hun kans op werkeloosheid was hoger en de criminaliteitscijfers onder deze groep was hoger. Die kinderen gingen in 1989 de straat op, en zorgden voor de val van het regime. Karma.

In de VS was de criminaliteit in 1989 op z’n hoogst. Het was in de 15 jaar ervoor bijna verdubbeld, en na 1989 begon het weer te dalen. Supersnel! Experts konden het niet verklaren. Ze bedachten van alles: een sterke economie en lage werkloosheid? Nee, dat heeft alleen invloed op financiële misdaden zoals diefstal, niet op moord en verkrachting. En dan volgen 3 pagina’s met onderzoek en uitleg hierover. Oke, strengere straffen dan? Nou, meer gevangenisstraf een beetje, de doodstraf niet. Een andere aanpak van de politie en meer blauw op straat dan? Nee. Enzovoorts enzovoorts. Tot ze bij demografische factoren kwamen: er waren veel minder arme jongeren dan 15-20 jaar eerder. O?

Roe vs Wade

In 1973 speelde de rechtszaak Roe vs Wade voor de Hoge Raad in de VS (SCOTUS), en in het hele land werd abortus gelegaliseerd. De achtergrond: vrouwen die een abortus willen, hebben meestal goede redenen daarvoor: slecht huwelijk of ongetrouwd, verslaafd, te jong, te arm.  Vooral dat laatste is belangrijk, want met wat geld was er vóór 1973 nog wel een illegale abortus te regelen. Een kind in een arm of één-oudergezin heeft een grotere kans om crimineel te worden. Dáár kwamen er dus veel minder van.

Het hoofdstuk vervolgt met een discussie over de afweging meer abortus – minder criminaliteit, omdat dat natuurlijk niet het doel van abortus is. En kun je aan een verloren leven, dat van een foetus, en dat van een moordslachtoffer, een economische waarde toekennen? Conclusie is wel dat een vrouw goed zicht heeft of ze de foetus in kwestie een goed leven kan geven … of niet. Ik vond dit een interessant hoofdstuk, zowel de economische als de filosofische kant. En vraag me nu natuurlijk af wat het effect van het recent terugdraaien van Roe vs Wade over 15-20 jaar voor de VS zal hebben. Ik denk niet dat Trump er dan nog zit ….

Waarom wonen drugsdealers nog bij hun moeder?

Het hoofdstuk over de drugsdealers deed me erg denken aan het ‘gewone’ bedrijfsleven. De mensen op de werkvloer zijn de dealers op de straathoeken. Die verdienen een schijntje. De CEO en de topman van de drugsbende, ja, die verdienen smakken geld. En natuurlijk denken alle mensen op de vloer en de straathoek, dat zij later CEO of topman kunnen worden. Leuk van dit hoofdstuk is dat het verhaal wordt onderbouwd met de werkelijke boekhouding van een bende. Je ziet precies wat de kosten en opbrengsten van de topman is. Interessant!  

Auto-ongelukken versus vliegtuig-ongelukken

Verder: de kans dat je een ongeluk krijgt in een auto is vele malen groter dan in een vliegtuig. Maar als je het bekijkt op basis van de tijd die je er in doorbrengt, in de auto véél meer dan het vliegtuig voor dezelfde afstand, is de kans ongeveer gelijk.

Welke naam is garantie voor succes?

En ook: heeft je naam invloed op succes in je leven? Er zijn inderdaad typisch ‘zwarte’ en ‘witte’ namen, en typische namen voor rijke en arme, en hoogopgeleide versus laagopgeleide sociale milieus. De naam is dus vaak een indicator van je sociale achtergrond. En die achtergrond is wél een indicator van succes in je leven (denk aan Joris Luyendijk’s De 7 vinkjes). Maar een naam die als ‘witte’ of ‘rijke’ naam begint, wordt al snel door de armere buren aan hun baby’s gegeven. En die naam wordt dan vanzelf minder succesvol. De rijke buren verzinnen weer andere namen. Grappig: een familie gaf hun zoontje de naam Winner. En drie jaar later gaven ze zijn broertje de naam Loser. Nou, dat moet toch zeker impact hebben! Ja, Loser maakte een mooie carrière bij de politie, zijn collega’s noemden hem Lou. Winner werd crimineel. Het gezin kwam uit een arm milieu, maar dat snapte je al.

Het boek heeft veel van dit soort verhalen, alles gebaseerd op statistiek en met leuke anekdotes. Ook de Q&A aan het eind heeft grappige weetjes.

Mijn evaluatie van Freakonomics

Het boek is wat gedateerd, en alle onderzoeken zijn gedaan op universiteiten in de VS. Daarvan kun je zeggen dat de relevantie dus niet zo hoog is voor Nederland anno 2026. Maar dat klopt niet. De vele verklaringen en onderzoeken zijn m.i. zó algemeen geldend voor de westerse wereld dat je ook in het hier en nu er veel van kunt leren. Wat ikzelf met name leerde is dat voor de hand liggende verklaringen vaak niet juist zijn. Als je de oplossing hoort denk je: ja, natuurlijk. Maar het is meestal niet het eerste wat bij je opkomt. Het leerpunt is dus met name om je meningen eens goed te onderzoeken en met statistieken te staven. En dat is een tijdloos uitgangspunt.

Ik vond het boek geweldig leuk geschreven, een beetje in de stijl van Malcolm Gladwell, die later bekend werd (zijn Outliers/Uitblinkers is van 2008). Heeft hij zich laten inspireren door de freaks? Zou zomaar kunnen. De voorbeelden in Freakonomics zijn vaak hilarisch, of juist met zoveel detail uitgewerkt dat je je helemaal inleeft (zelfs in de Sumo-worstelaars). De schrijfstijl is grappig, cynisch, als een conference, en de berg statistieken nergens saai. Juist die cijfermatige onderbouwing, vaak in tabellen, geeft het detective-gevoel. Je wilt zélf ontdekken wie er fraudeert (van de leraren).  En de hoofdstuktitels zijn leuk gevonden. Ik zie nu wat Sumo-worstelaars en leraren gemeen hebben, en waarom drugdealers nog thuis wonen. Iets meer outside-the-box denken, en onderbouwing zoeken, daar ben ik weer aan herinnerd.

Mis je iets, als je dit boek niet leest? Nou, het is een bekende klassieker, ik kom het vaak tegen. Dus wil je erover meepraten, dan zéker lezen.  

Conclusie

Inhoud: Leerzaam +, Onderbouwd +, Relevant +, Tijdloos 0.

Vorm: Aansprekend+, Verzorgd +, Illustraties 0, Structuur +, Schrijfstijl +

FOMO +. 

Ik gaf het boek 4 ½ *

Ken je dit boek? Wat vond je ervan? 

Lees Freakonomics duurzaam …

  • via de (online) bibliotheek; 
  • digitaal via Kobo;
  • of uit een minibieb (dat deed ik ook)!

Koop Freakonomics duurzaam … 

  • bij de kringloop;
  • bij een tweedehandsboekenwinkel zoals Boekwinkeltjes;
  • bij je lokale boekwinkel, via Libris (aff.);
  • of via B-Corp Bol (aff).

Keus genoeg!

Abonneer je hier op de wekelijkse blog-updates!

Dit bericht werd geplaatst in Maatschappij en getagd met , , , , . Maak de permalink favoriet.

Plaats een reactie