Recensie: Steve Jobs, de biografie – Think Different

Geplaatst op 14 augustus 2012 door estroocloeck

‘Think different’ is de biografie van Steve Jobs door Walter Isaacson uit 2011, later als Steve Jobs, de biografie opnieuw uitgegeven.  Geweldig om te lezen, niet alleen voor Apple adepts zoals ik (1 Mac, 2 iPhones, 1 iPad, 4 iPods en dat is alleen nog maar voor mezelf…), maar voor iedereen die wil kennismaken met een bijzonder mens en zich afvraagt hoe hij het fenomeen Apple voor elkaar kreeg.  Nou, door: Focus op het product! Think different (niet Think differently, maar different, als in Think Beauty) is Apples reclameslogan uit 1997. 

Here’s to the crazy ones. Proost op de gekken. De buitenbeentjes. De rebellen. De onruststokers. Degenen die niet op hun plaats zijn. Degenen die dingen anders zien. Zij zijn niet gek op regels. En ze hebben geen respect voor status quo. Je kunt ze citeren, het met ze oneens zijn, ze verheerlijken of kwaad over ze spreken. Zo’n beetje het enige dat je niet met hen kunt doen, is ze negeren.  Omdat zijn dingen veranderen. Zij brengen het menselijk ras vooruit. En terwijl sommigen ze zullen beschouwen als de gekken, zien wij genieën. Omdat mensen die zo gek zijn om te denken dat zij de wereld kunnen veranderen….degenen zijn die het doen. 

Het boek ‘Steve Jobs, de biografie‘….

…. gaat dus over zo’n ‘crazy one’. Ik geef je wat highlights.

Steve’s eerste baan was bij Atari, die videospelletjes maakte. Technologisch personeel was toen, in 1974, veel gevraagd en Atari’s slogan was Maak plezier, verdien geld. Dat sprak Steve aan en hij wandelde op zijn sandalen de hal van Atari binnen en eiste een baan. Het hoofd van de technische afdeling kreeg een telefoontje van de receptie: We hebben een hippieknul in de hal, hij zegt dat hij niet weggaat totdat we hem in dienst genomen hebben. Moeten we de politie bellen of hem binnenlaten? Hij werd binnengelaten.

Niet iedereen was daar even blij mee. Er werd geklaagd: Die vent is een verdomde hippie met een zweetlucht. Hij is onmogelijk in de omgang. Jobs geloofde dat zijn vegetarisch dieet met heel veel vruchten het ontstaan van lichaamsgeur voorkwam, en douchte daarom weinig en gebruikte geen deo. Zijn theorie klopte niet.  Maar Atari hield hem wel….

Apple 

Zijn vriend en Atari-collega Wozniak vindt als het ware de standalone computer uit: in juni 1975 slaat hij wat toetsen aan en de letters verschijnen op zijn eigen scherm. Dat was de eerste keer in de geschiedenis van de PC. Jobs was onder de indruk. Qua persoonlijkheden verschilden zij als dag en nacht: Woz wilde alles gewoon weggeven, elkaar helpen, ruilen en delen. Hij ontwierp de Apple I om hem gratis weg te geven. Jobs haalt Woz over een bedrijfje te starten, niet om het geld, maar om het avontuur. Jobs verkoopt zijn Volkswagenbusje, Woz zijn rekenmachine (ter waarde van $500). Nu nog een naam. Jobs zit net op weer een fruitdieet en komt met Apple. Leuk, vlot, niet intimiderend en het zorgt ervoor dat ze boven Atari in het telefoonboek komen. Het kost Jobs jaren later honderden miljoenen om de claims van de Beatles en hun Apple Holding, af te kopen.

Productlanceringen

Woz is het technisch genie, Jobs de man van de visie en de marketing. De product-lanceringen worden legendarisch. In 1984 wordt de Macintosh, opvolger van de Apple II, gelanceerd met een spectaculaire show: “Het is 1984. Het lijkt alsof IBM alles wil. …Dealers zijn bang voor een door IBM gedomineerde en gecontroleerde toekomst…..IBM richt zijn kanonnen op de laatste hindernis voor de heerschappij in de industrie: Apple. ….Heeft George Orwell gelijk gehad?”  Er komt een fantastische spot, gefilmd in Londen in Blade Runner sferen, met skinheads als Big Brother soldaten. De heldin gooit met een moker het beeld kapot. De presentator zegt:  “Op 24 januari zal Apple de Macintosh introduceren. En je zult zien waarom 1984 niet op “1984” zal lijken. Jobs haalt de Macintosh uit de zak, sluit muis en toetsenbord aan en geeft een demo. Het publiek snakt naar adem.  Dan drukt Jobs op de muis, en de Mac is de eerste computer die zichzelf introduceert:  “Hallo, ik ben Macintosh. Het is absoluut geweldig om uit die zak te zijn.” Het publiek wordt gek, de ovatie duurt 5 minuten.

Weg en weer terug

Steve wordt in 1985 na ruzie in de top, bij Apple weggestuurd, maar in 1997 weer teruggevraagd als Apple aan de rand van de afgrond staat, 90 dagen van faillissement. In de tussentijd heeft hij met Pixar “Toy Story”  en andere animatiefilms gemaakt en is er erg rijk van geworden. Maar zijn hart ligt bij Apple.  Hij snijdt 70% van de, in zijn visie overbodige, producten weg, ontslaat 3000 man en gaat weer winst maken.  Hij focust op nieuwe, betere versies van de Mac.

iPod

In 2001 spat de internetbubble uiteen en vele computerbedrijven worstelen om het hoofd boven water te houden. Er wordt minder uitgegeven aan R&D en er komen weinig nieuwe producten uit. Maar Steve heeft een visioen en besluit juist meer aan onderzoek uit te geven en een heleboel nieuwe dingen uit te vinden, zodat Apple, als de crisis voorbij was, ver voor zou lopen op de concurrentie. Vanaf 1999 was Apple al bezig toepassingen te ontwikkelen die liggen op het snijpunt van creativiteit en technologie: Final Cut Pro, iMovie, iDVD, iPhoto, Garageband en iTunes. Steve ziet de computer als digitale hub, zodat allerlei randapparatuur kan worden ontwikkeld die heel simpel is.

In 2000 begint hij binnen Apple aan te dringen op het ontwikkelen van een digitale muziekspeler.  De benodigde onderdelen zijn echter nog niet beschikbaar.  Dan komt Toshiba in 2001 met een harde schijf ter grote van een 2Euro-stuk en een capaciteit van 5 GB. Toshiba heeft geen idee wat ze ermee zou willen. Apple wel. In oktober 2001 wordt de iPod gelanceerd.  En er wordt doorontwikkeld: in 2004 was de aanvraaag voor het patent op de iPad al ingediend, maar alle functionaliteit ervan werd eerst de de iPhone ingezet. De eerste iPhone ziet het licht in 2007. De iPAD kwam in 2010.

Perfectionist

Jobs overlijdt op 5 oktober 2011, nog geen jaar na het verschijnen van zijn biografie.

Jobs was een perfectionist. Dat leidde tot de end-to-end controle die Apple had over alle producten. Geen licenties van het besturingssysteem voor andere computerbedrijven. Geen mogelijkheden voor gebruikers om componenten toe te voegen of zelfs maar de batterij te vervangen.  Hij had een binaire visie op de wereld. Het was goed of fout. Of eigenlijk “geweldig”  of rotzooi, met niets er tussen. Mensen waren helden of hufters, en soms allebei op 1 dag.

Product staat centraal

Jobs had uitgesproken ideeën over zijn klanten: ze hebben geen idee wat ze willen totdat ze het zien. Hij haalt Henry Ford aan: “als ik de klanten had gevraagd wat zij hadden willen hebben, hadden ze gezegd: een sneller paard”.  Hij had ook een mening waarom verval toeslaat in bedrijven als IBM en Microsoft:  ze gaan meer waarde hechten aan de omzet dan aan de producten die daarvoor zorgen. In zijn levensvisie stond het product altijd centraal.

Leiderschap

Jobs kon ook heel gemeen zijn en mensen kwetsen.  Volgens Isaacson was dat bewust, Jobs kreeg hiermee veel mensen zover dat zij dingen deden waarvan ze niet dachten dat ze het konden. Alles voor de perfectie! Beleefde en zachte leiders zijn volgens Isaacson niet effectief als verandering noodzakelijk is. Maar Jobs had er ook veel last van, hij vervreemdde mensen en bedrijven van zich. Was het de beste vorm van leiderschap? 

Drijfveren

Jobs beschrijft in het boek zijn drijfveren als volgt: iets willen teruggeven aan de mensheid, waardering tonen voor alle bijdragen die voor ons zijn geleverd en iets toevoegen aan de ontwikkeling ervan.  Hij zei graag te denken dat er iets blijft leven na de dood: “het is raar om te bedenken dat je wijsheid en ervaring opdoet, en dat dat dan zomaar weg is”. Hij wil geloven dat je bewustzijn misschien blijvend is, in plaats van klik, weg. “misschien dat ik daarom nooit een aan-uit schakelaar op de Apple wilde hebben”.

Mijn evaluatie van Steve Jobs, de biografie

Geweldig boek, uit de carrière van Jobs putten veel managementboek-schrijvers allerlei managementlessen. Deze biografie is in samenwerking met Steve gemaakt en geeft een heel mooi inkijkje in hoe hij zèlf zijn leven en werk heeft beleefd.

Ik geef het 5*.

Je kunt dit boek kopen bij Managementboek.nl en bij Bol.com

Geplaatst in Biografie, IT | Tags: , , , | 1 reactie

Recensie: Uitblinkers – sie liebt dich yeah yeah yeah

Geplaatst op 8 juli 2012 door estroocloeck

Wat maakte de Beatles zo ongelofelijk succesvol, terwijl er zat andere bandjes waren waar we nooit wat van hoorden? Talent? Ja natuurlijk. Maar met talent alleen waren ze er nooit gekomen. Wat is er zo bijzonder aan Bill Gates, Canadese hockeyspelers, Robert Oppenheimer? Kunnen wij doen wat zij deden, en net zo succesvol worden? Nee. Een combinatie van talent of IQ, heel veel, maar dan ook heel veel oefenen, toevalligheden, het land waar je bent geboren en het gezin waar je opgroeide, de economie….alles werkt samen om van ons een succes te maken, of ons gewoon middelmatig te laten blijven. Aldus Uitblinkers (Outliers) van Malcolm Gladwell uit 2008. Ik schreef er ook een Samenvatting van!

Het managementboek Uitblinkers…

….. is een goed geschreven boek, interessant en leerzaam, met veel verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek.

Het zal wel onderdeel van een MLC zijn, je af te vragen waarom je bent geworden wat je bent, een beetje gewoon, en niet een tweede Bill Gates, of Paul, Ringo, John of George. Of gewoon stinkend rijk.  Of op een andere manier heel bijzonder. Dit boek geeft je daar een aantal mogelijke redenen voor.

Het begint met een dorpje in de US waar veel Italiaanse immigranten wonen, die uitzonderlijk gezond zijn. En het eindigt met een analyse van de Koreaanse vliegtuigrampen, die uitzonderlijk frequent waren.  En tussen die hoofdstukken in komen ook de uitzonderlijke Beatles voorbij.

Het succesverhaal van The Beatles

John Lennon en Paul McCartney begonnen in 1957 samen te spelen. In 1960 waren de Beatles nog een worstelende middelbare school rockband. In 1964 veroverden ze de US. In de periode 1960 – 1964 gebeurde er iets:  de eigenaar van een striptease-club in Hamburg bedacht dat hij klanten kon lokken door non-stop rockmuziek te laten spelen. Hij ging naar Londen om wat bands te zoeken, kwam  in Soho een man uit Liverpool tegen die wat bandjes kon regelen en voor ze het wisten speelde de Beatles in Hamburg, erg aantrekkelijk door de grote hoeveelheden drank en sex die ze kregen.

Maar daar moesten ze wel wat voor doen: non-stop spelen, vijf tot acht uur lang. Ze deden 1200 live optredens in die 4 jaar, en konden alles spelen wat je kunt bedenken. Toeval, een kans grijpen en heel veel oefenen.

Bill Gates

… was vroegrijp en verveelde zich stierlijk op de openbare school. Hij werd naar een particuliere school gestuurd, waar in zijn tweede jaar een computerclub werd gestart.  Dat was in 1968, en dus vrij bizar. Uit de jaarlijkse rommelmarkt bleef 3000 dollar over, en daarvoor werd een hypermoderne (in 1968 dan) timeshare-terminal gekocht die een directe verbinding had met een mainframe.

Bill begon met programmeren.  En de computerclub werd gevraagd om voor een bedrijfje software programma’s te testen, in ruil voor nóg meer tijd op het mainframe. In zeven maanden in 1971 besteedde Bill 1600 uur aan programmeren.  Toen hij startte met zijn eigen bedrijf had hij 7 jaar vrijwel onafgebroken geprogrammeerd.  Toeval, kansen grijpen en heel veel oefenen.

Toeval

Gladwell gaat daarna in op de invloed die opvoeding en economie hebben op toeval, en de mogelijkheid de kansen te grijpen. Als in 1968 een paar honderd 13-jarige jongetjes de kans hadden gekregen om op een computer te oefenen, was Bill Gates niet zo succesvol geweest.  Maar hij was vrijwel de enige.  En kwam uit een milieu waarin eigen initiatief werd gestimuleerd.

Koreaanse piloten

Nu dan even over de Koreaanse piloten en hun uitzonderlijk hoge percentage ongelukken. Waren zij dommer of minder getraind dan de westerse piloten? Nee.  Dit kwam door cultuurverschillen. In Korea was het “not-done” om autoriteiten tegen te spreken. Dat had tot gevolg dat de piloten niet protesteerden toe ze door (Amerikaanse) verkeersleiders nog een rondje boven het vliegveld moesten cirkelen, terwijl ze vrijwel zonder brandstof zaten.  Maar ook in andere omstandigheden, waarbij de co-piloot de gezagvoerder niet, of te laat, corrigeerde bij beoordelingsfouten.  En het vliegtuig tegen een berg vloog. Toeval, een opeenstapeling van probleempjes, en cultuur.

Hoe uitzonderlijk ben ik?

En ik? In 35+ jaar best veel geoefend op mijn vakgebied. Maar zeker niet als enige.  Best wel succesvol, maar niet heel bijzonder geworden.  (Zijn die er wel? Die heel uitzonderlijke accountants / auditors?) Maar ook:  geen moeite met het ter discussie stellen van autoriteit, en misschien zijn er daardoor geen rampen gebeurd. Dan maar gewoon!

Ik gaf dit boek 5*!

Je koopt dit boek bij Managementboek.nl en Bol.com

Een Samenvatting, dat is snel en goedkoop!

Ik schreef er een Samenvatting van! Deze ‘Samenvatting van Malcolm Gladwell’s Uitblinkers’ koop je voor EUR 1, een koopje!

Geplaatst in Persoonlijke effectiviteit | Tags: , | Plaats een reactie

Recensie: Ons feilbare denken – geweldig

Geplaatst op 17 juni 2012 door estroocloeck

Begin juni (2012) volgde  ik de (verplichte) training Professioneel Kritische Instelling bij het NBA. Tegelijkertijd las ik een boek waarin “de illusie van experts” wordt beschreven. Mensen die meer weten voorspellen iets beter, maar mensen met de meeste kennis zijn vaak minder betrouwbaar “dan pijltjes gooiende apen”. Dit komt dan deels door een te groot vertrouwen in eigen vaardigheden, waardoor het zicht op de werkelijkheid wordt verloren.  Een ander hoofdstuk gaat over “intuïties of formules”.  Hierin wordt een onderzoek beschreven waarin een simpel algoritme de toekomstige prijzen van jonge wijnen voorspelt, en veel nauwkeuriger blijkt te zijn dan de beoordelingen van wijnexperts. Het boek onderbouwt wetenschappelijk en humoristisch datgene wat het NBA ons wil overbrengen: ons oordeel kan onbetrouwbaar zijn. Het betreffende boek is Thinking, fast and slow (Ons feilbare denken), van Daniel Kahneman uit 2011.  

Het managementboek Ons feilbare denken …

… beschrijft Kahneman’s leven van onderzoek doen naar de principes van beslissingen nemen. Het legt mij hele interessante simpele testjes, waar ik snel op moet reageren. En met schaamrood op de kaken de goede oplossing lees, die zo logisch is, maar niet mijn eerste, intuïtieve keuze. Gelukkig ben ik niet de enige. Het nemen van een beslissing blijkt door veel factoren beïnvloed te worden.

Systeem 1 en systeem 2

Kahneman gaat uitgebreid in op de verschillen tussen “systeem 1”, het automatische system, en “systeem 2”, het weloverwogen systeem.  Systeem 2 monitort en controleert de gedachten en handelingen van systeem 1. Een leuk voorbeeld, is de volgende vraag:

Een honkbalknuppel met bal kost $1,10. De knuppel is $1 duurder dan de bal. Hoe duur is de bal?

Waarschijnlijk denken jullie, net als ik, direct aan 10 cent. Dit is een intuïtief logisch klinkend antwoord. Maar wel fout. Reken maar na: het is 5 cent. En als jullie wel het goede antwoord wisten, is die 10 cent toch even door jullie hoofd geschoten.

Het punt is dat bij degenen die 10 cent als antwoord geven, systeem 2 niet even actief controleert of dit rekenkundig wel klopt.  Meer dan 50% van duizenden studenten van Harvard die deze test deden, gaven het foute antwoord. Bij minder prestigieuze universiteiten was dit meer dan 80%.

Veel mensen hebben teveel zelfvertrouwen en hechten teveel waarde aan hun intuïtie: hun systeem 2 is lui. Zouden tussen al die mensen ook niet een aantal accountants zitten?

Hoe oordelen accountants?

Uit een onderzoek van Kahneman (in de 80-er jaren) onder 101 accountants bleek dat als zij de betrouwbaarheid van interne controles van ondernemingen moesten beoordelen, zij in 20% van de gevallen bij het opnieuw beoordelen van precies dezelfde casussen (binnen dezelfde test op dezelfde dag), een andere conclusie trokken!

Onderzoeken verklaren dit door de sterke contextafhankelijkheid van onze intuïtie: een koel briesje op een hete dag maakt ons net iets positiever over iets wat we op dat moment moeten beoordelen. De tijd tussen twee eetpauzes bij een Hof heeft aantoonbare invloed op de kans dat een (al dan niet hongerige) rechter iemand voorwaardelijk in vrijheid stelt.

Mensen lijken erg inconsistent te zijn bij het samenvattend beoordelen van complexe informatie. Formules zijn veel betrouwbaarder, hebben het niet warm en hebben geen honger.

Iedereen is feilbaar, ook accountants!

Ik ben na het lezen van dit boek, bijna 500 pagina’s die je wel moeten overtuigen, wel alerter geworden: is mijn oordeel een systeem 1 oordeel? Wat vind mijn systeem 2 ervan? En is er meer, veel meer informatie of statistiek beschikbaar, die dit oordeel onweerlegbaar zou bevestigen of juist ontkrachten? Maar ook weet ik nu zeker: iedereen is feilbaar. Ook een accountant.  En een vinoloog. En een jurist, internal auditor en dokter. Dat wist ik intuïtief al, nu weet ik waarom. Met de statistieken om dat te onderbouwen.

Geweldig boek! Ik geef het 5*

Ons feilbare denken, ‘Thinking, fast and slow‘, van Daniel Kahneman koop je bij Managementboek.nl en bij Bol.com

Geplaatst in psychologie | Tags: , , , | Plaats een reactie